Νεοτερα

Τι πίνετε στην Ν.Δ και δεν μας δίνετε;

Από giorgis , Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017 | 10:01 μ.μ.

Του Γ. Γ.

Πραγματικά αναρωτιέμαι αν έχει ξαναϋπάρξει σε κόμμα εξουσία τόσο ηλίθιο επικοινωνιακό επιτελείο όπως αυτό που έχει σήμερα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. (Πιθανόν να πλεονάζει αυτός ο προβληματισμός αφού επικεφαλής του είναι η Μαρία Σπυράκη, αλλά λέμε τώρα..)

Παρακολούθησα, λοιπόν, στα δελτία ειδήσεων του Αντένα και του Σκάι βλέποντας τον τρόπο που παρουσίασαν την παρέμβαση αναρχικών ομάδων στο Πεντάγωνο και το σχετικό βίντεο παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης.

Προσπερνώ όλα τα υπόλοιπα και στέκομαι σ' αυτό που "βγάζει μάτι". Στην ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της Ν. Δ..

Καλά αυτό το κόμμα δεν ήταν που κατάγγειλε και μάλιστα μέσω του αρχηγού του, από το βήμα της βουλής, την «ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Ρουβίκωνα»;

Σ΄αυτό το κόμμα δεν ανήκει ο βουλευτής Βασίλης Οικονόμου που δημόσια βγήκε και μας είπε  ότι το κυβερνητικό κόμμα «καθοδηγεί» την αναρχική αυτή συλλογικότητα;

Κι όμως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ισχυρίζεται σήμερα ότι ο "Ρουβίκωνας" με τις ενέργειες του "εξευτελίζει" την κυβέρνηση η οποία, σύμφωνα πάντα με την Ν.Δ., και τα στελέχη της, δείχνει "ανοχή στον Ρουβίκωνα και τον καθοδηγεί".

Λοιπόν, αν μου πείτε τι πίνεται εκεί στην Ν.Δ., που πρέπει να είναι πολύ καλό πράγμα, το συζητώ να γίνω και οπαδός σας.

Επεισόδια στα Εξάρχεια (Βίντεο)

Στο βίντεο που παραθέτουμε βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων του Σκάι και του Αντένα τα επεισόδια που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή των Εξαρχείων μετά την πορεία για τη επέπειο του Πολυτεχνείου.

Τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ κάνουν λόγο για σοβαρά επεισόδια που υπάρχουν και για οδοφράγματα που έχουν στηθεί παράλληλα με τις βόμβες μολότοφ που πέφτουν βροχή με τις δυνάμεις καταστολής να χρησιμοποιούν δακρυγόνα.

Τα βασικά επεισόδια διαδραματίζονται στις οδούς Στουρνάρη και Τοσίτσα και σε δρόμους πίσω από το Πολυτεχνείο, ενώ η περιοχή των Εξαρχείων χαρακτηρίζεται από τους τηλεοπτικούς ρεπόρτερ "εμπόλεμη ζώνη"

Οι αστυνομικοί της αστυνομίας αναμένουν μια δύσκολη βραδιά μας λένε οι παρουσιαστές των τηλεοπτικών δελτίων διοχετεύοντας την πληροφορία,  που προφανώς προέρχεται από τους ασφαλίτες, ότι οι αντιεξουσιαστές προγραμματίζουν να επιχειρήσουν "πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των ΜΑΤ".

Αναμένετε πολύ δύσκολη βραδιά συμπληρώνουν οι ίδιοι καθώς είναι πλήρως οργανωμένα τα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου έχοντας δεκάδες βόμβες μολότοφ στην διάθεση τους.

Υποκλινόμαστε


Η φωτογραφία που παραθέτουμε  κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Ο συμβολισμός της υψωμένης γροθιά από έναν 95χρονο που μ’ αυτό τον τρόπο  εκδηλώνει φόρο τιμής στους νεκρούς της εξέγερσης του 1973, «μιλάει» τόσο δυνατά που ο οποιοσδήποτε σχολιασμός της περιττεύει,

Πόσο μάλλον όταν στην φωτογραφία απεικονίζεται ένας αγωνιστής του οποίου η προσφορά στην αντίσταση ενάντια στην γερμανική κατοχή και στους λαϊκούς αγώνες είχε  ανταμοιβή από το μετεμφυλιακό κράτος φυλακές και εξορίες, όπως και οι υπόλοιποι αγωνιστές της Εθνικής μας αντίστασης.

Όπως μας λέει o Μανώλης Γλέζος "γιόρτασε 13 φορές τα Χριστούγεννα στη φυλακή. Μερικά ως μελλοθάνατος"

Υποκλινόμαστε

Μόνο για εισβολή εξωγήινων δεν μας μίλησαν κάποιες ιστοσελίδες σχολιάζοντας την σημερινή παρέμβαση του "Ρουβίκωνα" (Βίντεο)

Ολη την ευρηματικότητα του επιστράτευσαν οι υπεύθυνοι των ενημερωτικών ιστοσελίδων για να βρουν εντυπωσιακούς τίτλους για να δώσουν τις διαστάσεις που θέλουν για την συμβολική ενέργεια που έκαναν νωρίτερα μέλη του «Ρουβίκωνα» και της «Αναρχικής Συλλογικότητας Νέας Φιλαδέλφειας», στον προαύλιο χώρο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, πετώντας τρικάκια.

Εφτασαν στο σημείο κάποιες ιστοσελίδες να ισχυρίζονται ότι "έγινε διεθνώς ρεζίλι η Ελλάδα" γιατί συνέβη το "απίστευτο" και "πρωτοφανές" γεγονός μέλη αυτών των αναρχικών ομάδων να "ρίξουν το «οχυρό» του υπουργείου Εθνικής Αμυνας". 

Φυσικά ούτε καμιά "εισβολή" υπήρξε ούτε κάποιο "πρωτοφανές" γεγονός συνέβη. Αιφνιδιαστικά κάποια άτομα μουκάρισαν "στον προαύλιο χώρου του στρατοπέδου “ΠΑΠΑΓΟΥ” από την Πύλη Μεσογείων", όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το ΓΕΕΘΑ, πέταξαν κάποια τρικάκια και πριν συναντήσουν ουσιαστική αντίσταση εξαφανίστηκαν. Τόσο απλά.

Περιγράφει το συγκεκριμένο περιστατικό στην παρουσία του στο f/b ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, μέλος του "Ρουβίκωνα"

Αφού περάσαμε με ευκολία τους ένοπλους φρουρούς στην είσοδο του Πεντάγωνου φτάσαμε μέχρι την κεντρική πόρτα του Υπουργείου Αμυνας. Ηταν επιλογή μας να μην μπούμε μέσα στο κτίριο και αυτό πράξαμε. Αλλιώς μπαίναμε μέσα άνετα. 
Στη συνέχεια φύγαμε με ταξί. Φυσικά και οι φαντάροι δεν είχαν καμιά δουλειά να στρέψουν τα όπλα τους απέναντι μας. Οι φαντάροι (που είναι αδέρφια μας, παιδιά της τάξης μας) πρέπει να στρέψουν τα όπλα τους απέναντι σε αυτούς που έχουν χτίσει την στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Ενός κράτους που καθημερινά πνίγει στο αίμα τον λαό της Παλαιστίνης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ.ΟΙ ΛΑΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ.


Αν όμως οι δεξιές ιστοσελίδες δεν επέλεγαν τόσους κραυγαλέους τίτλους όπως βλέπουμε παρακάτω πώς θα μπορούσαν να ισχυριστούν για την "ανομία" που επικρατεί" και για τον "Ρουβίκωνα" ο οποίος "δρα ασύδοτος";











Ρουβίκωνας – ΑΣΥΝΦ: Παρέμβαση στο πεντάγωνο

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση μέλη του "Ρουβίκωνα" καθώς και της "Αναρχικής Συλλογικότητας Νέας Φιλαδέλφειας"  βρέθηκαν στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας φτάνοντας μέχρι την κεντρική είσοδο που οδηγεί στο γραφείου του υπουργού Πάνου Καμμένου.

Σύμφωνα με καθεστωτικά ΜΜΕ το προσωπικό της πύλης προσπάθησε να κατεβάσει τα σιδερένια ρολά της πύλης ώστε να εγκλωβίσει εντός του ΥΠΕΘΑ τους εισβολείς .

Τα μέλη του Ρουβίκωνα όμως πέταξαν τις προκηρύξεις και αποχώρησαν τρέχοντας.

Οι προκηρύξεις που έριξαν αφορούν στους Παλαιστίνιους και σχετίζονται με τις στρατιωτικές συνεργασίες στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα.

Οπως αναφέρει το δελτίο ειδήσεων του Σκάι  σε ανακοίνωση του το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαιώνει την εισβολή σε ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα στρατόπεδα της Ελλάδας, από την πύλη επί της λεωφόρου Μεσογείων.

Και συνεχίζει το τηλεοπτικό ρεπορτάζ:

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει ήδη διατάξει ένορκη διοικητική εξέταση για την διακρίβωση των συνθηκών και τον καταλογισμό ευθυνών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση πάντως, η ομάδα απωθήθηκε από το προσωπικό ασφαλείας και στη συνέχεια αποχώρησε χωρίς να γίνει κάποια προσαγωγή.

Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί και η ελληνική αστυνομία και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες δεν έγινε καμία προσαγωγή.

Κενά ασφαλείας;

Εξακολουθεί να παραμένει αδιευκρίνιστο πως κατάφεραν να περάσουν από την πύλη του Πενταγώνου, ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα σημεία της χώρας.

Αιτιολογώντας την ενέργεια τους μας γράφουν ότι "Την ημέρα του Πολυτεχνείου, ως μέρος των κινητοποιήσεων του κόσμου του αγώνα επιλέξαμε μια παρέμβαση ενάντια στο κράτος, το βαθύ κράτος".

Σε κείμενο τους που ανάρτησαν στο indymedia αναφέρουν: 

Το πολυτεχνείο ήταν ίσως η σημαντικότερη στιγμή, μετά τον εμφύλιο, όπου η Ελληνική κοινωνία, ή τουλάχιστον ένα ισχυρό μειοψηφικό της ρεύμα ήρθε σε ανοιχτή ρήξη, και με μια πολυεπίπεδη, σχεδόν συνολική ατζέντα με το βαθύ κράτος. Υπάρχει μια βασική παραπλάνηση όταν μιλάμε για χόυντα σε αντιδιαστολή με την αστική δημοκρατία. Στην πραγματικότητα η αστική δημοκρατία είναι ο πιο οικονομικός τρόπος η εξουσία να κυβερνήσει τον κόσμο. Όταν αυτό δεν γίνεται, τότε καταφεύγει στη δικτατορία.

Η συνέχεια του κράτους απο το 73 έως τώρα είναι ακριβώς κάτω από το χαλί που πατάμε.

Την ημέρα του Πολυτεχνείου, ως μέρος των κινητοποιήσεων του κόσμου του αγώνα επιλέξαμε μια παρέμβαση ενάντια στο κράτος, το βαθύ κράτος. Του οποίου οι πολυεπίπεδες ατζέντες συνεχίζουν να εφαρμόζονται αδιάφορες από πολιτεύματα, αδιάφορες από το τι συμβαίνει στο εσωτερικό, μέσα στην διαρκή πάλη τους στις ιμπεριαλιστικές ιεραρχίες. Ο στρατός, με τη μορφή του μηχανισμού πλέον παρά με τη μορφή κλίκας προσώπων, συνεχίζει να διατηρεί κεντρική θέση στο βαθύ κράτος κι έτσι είναι ο πλέον κατάλληλος να συμβολιστούν πάνω του το σύνολο των ιμπεριαλιστικών και γεωπολιτικών στρατηγικών που το βαθύ κράτος καθορίζει σε βάθος δεκαετιών (και όχι τετραετιών).

Σε μια περίοδο που και πάλι οι ανταγωνισμοί των κυρίαρχων εστιάζουν στο τόξο της μέσης ανατολής και της ανατολικής μεσογείου, που η Κύπρος ξαναβγαίνει στο προσκήνιο, το Ελληνικό κράτος κάνει επιλογές εμπλοκής, τις οποίες θα βρούμε μπροστά μας τα επόμενα λίγα χρόνια.

Λίγα πράγματα βγαίνουν στην δημοσιότητα για όποιον δεν είναι διατεθειμένος να ψάξει ενεργά τι συμβαίνει. Το συνολικό συμπέρασμα είναι πώς η Ελλάδα γίνεται ενεργό μέλος ενός άξονα που περιλαμβάνει την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και πιθανόν σύντομα και την Σ.Αραβία. Ενός άξονα που όλα δείχνουν, όχι μόνο δημιουργεί μια συμμαχία σε σχέση με την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και τη διαδρομή των αγωγών τους στην περιοχής, αλλά αποκτά στοιχεία πολεμικού συνασπισμού. Ο Αμερικάνικός ιμπεριαλισμός είναι ο πάτρωνας αυτής της συνεύρεσης που επιθυμεί να την χρησιμοποιήσει ως εκπρόσωπό του στην σύγκρουσή του για κυριαρχία ενάντια στον Ρωσικό-Ιρανικό-Τουρκικό ιμπεριαλιστικό άξονα.

Τα σημάδια αυξάνονται διαρκώς. Δεν είναι μόνο η τακτική εισφορά δισεκατομμυρίων στην πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ που την είδαμε να ξεκινάει με το καλημέρα της κυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ (500 εκατομμύρια για εκσυγχρονισμό αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας) και συνεχίζει σήμερα με την αναβάθμιση των F16 με 1,5 δις. Αυτή από μόνη της θα μπορούσε να θεωρηθεί ως φορολογία μιας περιφέρειας προς το αυτοκρατορικό κέντρο. Είναι άλλα σημαντικότερα. Είναι η επέκταση στης βάσης της Σούδας που πλέον θα γίνει το βασικό σημείο απογείωση επανδρωμένων και μη μαχητικών για τα στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή. Η βάση από όπου θα ξεκινούν τα drones για στοχευμένες δολοφονίες όποιου οι ΗΠΑ χαρακτηρίσουν ως τρομοκράτη. Είναι η καθιέρωση πλεόν κοινών στρατιωτικών ασκήσεων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και η γραφειοκρατική δόμηση του στρατιωτικού τους συντονισμού. Είναι η προοπτική του αγωγού Eastmed, που παρακάμπτει την ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από την Ρωσία και βάζει στον άξονα και την Ιταλία. Είναι τα ξαφνικά νταραβέρια για πυρομαχικά στη Σ.Αραβία που γενοκτονεί ανενόχλητη στην Υεμένη. Είναι οι προετοιμασίες για αποθήκευση πυρηνικών όπλων στον Αραξο. Είναι η αναζωπύρωση του Κυπριακού. Είναι η κρίση και ο αναβρασμός στα Βαλκάνια όπου και εκεί αντανακλάται ο ίδιος ανταγωνισμός με αυτόν στην Μ.Ανατολή.

Το θέμα για εμάς δεν είναι προφανώς η επιλογή ιμπεριαλισμών. Ούτε είναι η καταγγελία της υποτακτικότητας μιας κατώτερης σε μια ανώτερη εθνική-κρατικής δομή. Είναι η ανάδειξη του ζοφερού μέλλοντος που πρετοιμάζεται σε όλη την περιοχή και που αργά και σταθερά το βαθύ κράτος σε αγαστή συνεργασία με την εκάστοτε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, μας οδηγούν. Σιωπηλά έρχονται συγκρούσεις, έρχονται πόλεμοι, χρόνο με τον χρόνο τα μέτωπα πλησιάζουν όλο και πιο κοντά.

Κάποιοι ήδη ζουν σε αυτά τα μέτωπα. Και ζουν σε αυτά δεκαετίες. Αναφερόμαστε στους Παλαιστίνιους, τους μεγάλους ξεχασμένους της τελευταίας περιόδου. Αυτούς που συνεχίζουν να δολοφονούνται και να εξορίζονται από τη γη τους απο το κράτος του Ισραήλ. Αυτός που, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεπουλήθηκαν απο το πάλαι ποτέ συμμαχικό κράτος της Αιγύπτου. Αυτούς που ενώ οι νέοι αγωγοί θα περάσουν από αυτή τη γη, όχι μόνο δεν θα ωφεληθούν αλλά δεν τους επιτρέπεται να αντλήσουν καν το δικό τους πετρέλαιο για να μπορούν να έχουν ηλεκτρισμό και νερό...

Ο καθένας μπορεί να αδιαφορεί για το παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή και στο οποίο το Ελληνικό κράτος πρωταγωνιστεί. Δεν θα τον προφυλάξει απο τις εξελίξεις που έρχονται. Ποτέ και τίποτα δεν προφύλαξε κανέναν πέρα από την ενεργό συμμετοχή του στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, στην κοινωνία που ζεί. Τίποτα πέρα απο την αλληλεγγύη των κοινωνικών βάσεων, μια αλληλεγγύη που όμως απέχει ακόμα πάρα πολύ για να γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη ανάσχεσης των συγκρούσεων που έρχονται.

Είμαστε σε μια περίοδο κρίσης, που όπως κάθε τέτοια αποκτά όλο και πιο συνολικά χαρακτηριστικά. Όπως και το 73, έτσι και σήμερα το ερώτημα είναι και παραμένει τι θα κάνουν οι μεγάλοι παίκτες: οι κοινωνικές βάσεις όλων των ανταγωνιστριών δυνάμεων της περιοχής. Στην Ελλάδα του 73 η κοινωνική βάση βγήκε μπροστά για ένα σύνολο θεματικών και με ένα καλειδοσκόπιο απόψεων, στόχων και μέσων. Ηττήθηκε αλλά επηρέασε. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στην πολύ άσχημη πιθανότητα η κοινωνική βάση στην Ελλάδα να συνεχίζει να απέχει του μέλλοντός της και κάθε ελπίδας να το φέρει κάπως στα μέτρα της.

Με μια πολυεπίπεδη ατζέντα ο κόσμος της εργασίας πρέπει να έρθει πάλι στο προσκήνιο με την ταξική, κοινωνική και πολιτική του συγκρότηση.

Αυτό ήταν το μήνυμα του πολυτεχνείου του 73, αυτό είναι και σήμερα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, με τα μπλοκ της αναρχικης ομοσπονδιας

Ρουβίκωνας –  ΑΣΥΝΦ

Διώτης και Παπαγγελόπουλος "κουκούλωσαν" την δολοφονία Τσαλικίδη. Θα αναζητηθούν ευθύνες;

 Μετά την χθεσινή καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), για την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, καθώς έκρινε ότι οι ελληνικές αρχές δεν διενήργησαν επαρκή έρευνα, έρχονται τα πάνω κάτω.

Και εδώ οι υπεύθυνοι του κουκουλώματος αυτής της δολοφονίας  έχουν ονοματεπώνυμο, για τους οποίους θα μιλήσουμε παρακάτω, θυμίζοντας ότι ο Κώστας Τσαλικίδης ήταν σχεδιαστής Δικτύου και διευθυντής Τεχνολογίας της VODAFONE.

Ήταν το στέλεχος εκείνο της VODAFONE που παρέλαβε από την ERICSSON το λογισμικό των νόμιμων παρακολουθήσεων, πάνω στο οποίο πάτησε το παρείσακτο λογισμικό των υποκλοπών. Βρέθηκε στο σπίτι του κρεμασμένος, στις 9 Μάρτη του 2005, παραμονή αποκάλυψης μεγάλου σκανδάλου παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων πολλών μελών της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου και του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Απ’ την πρώτη στιγμή οι «αρμόδιοι» μίλησαν για αυτοκτονία. Κανέναν όμως δεν έπεισαν οι ισχυρισμοί τους. «Αν ο Τσαλικίδης αυτοκτόνησε, τότε είναι ο πρώτος απαγχονισμένος στον κόσμο που κατάφερε να το κάνει χωρίς σπασμούς, τραυματισμούς και αγωνία. Σαν να αυτοκτόνησε ενώ κοιμόταν», έγραφε το περιοδικό Hot Doc.

Την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, ανέλαβε αρχικά να διερευνήσει ο εισαγγελέας Ι. Διώτης και την κλείνει στις 20 Ιούνη 2006 με ένα πόρισμα στο οποίο διαπιστώνει κατηγορηματικά ότι ο θάνατος του Κωνσταντίνου Τσαλικίδη οφείλεται, χωρίς αμφιβολία, σε αυτοκτονία.

Στο πόρισμά του ο Διώτης επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι «ο απαγχονισμός όπως τελέστηκε δείχνει πως προηγήθηκε ακριβής μελέτη του εγχειρήματος, δεδομένου ότι το σχοινί προσδέθηκε στους σωλήνες της κεντρικής θέρμανσης που βρίσκονται σε πατάρι πάνω από το λουτρό του διαμερίσματος. Είναι προφανές ότι τυχαίος επισκέπτης του διαμερίσματος δεν μπορεί να γνώριζε την ύπαρξη των σωλήνων αυτών».

Το τεράστιο σκάνδαλο των υποκλοπών έπρεπε να θαφτεί όπως και η δολοφονία Τσαλικίδη όταν άρχισε να φαίνεται η εμπλοκή στις τηλεφωνικές υποκλοπές της αμερικάνικης πρεσβείας.

Παρακάτω ένα βίντεο από το Mega που στηρίχτηκε δημοσίευμα του Spiegel. (Σ' αυτό ακούμε και κάποιες παπαριές από τον ανεκδιήγητο Πάγκαλο).


Εδώ να θυμηθούμε ότι ο εισαγγελέας Διώτης είναι το ίδιο πρόσωπο που σαν πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ καταδικάστηκε ομόφωνα από το τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας σε φυλάκιση 10 ετών με αναστολή  γιατί δεν προχώρησε στην αξιοποίηση των στοιχείων της λίστας Λαγκάρντ. 


Η ταφόπλακα που προσπάθησε να βάλει σ' αυτή την υπόθεση δολοφονίας ο Ι. Διώτης δεν στέριωσε. Η οικογένεια Τσαλικίδη επιμένει ότι ο θάνατος του Κώστα οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια. Ξεκινάει  δεύτερη έρευνα μεταξύ 2012 και 2014  την οποία αναλαμβάνει ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης ο Δ. Παπαγγελόπουλος, πρώην εισαγγελέας-επόπτης της Αντιτρομοκρατικής και πρώην διοικητής της ΕΥΠ/ΚΥΠ,  
Κι αυτουνού η έρευνα λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα με αυτά που ισχυριζόταν το πόρισμα Διώτη, επιμένοντας δηλαδή ότι ο θάνατος του Κ. Τσαλικίδη οφειλόταν σε δολοφονία.
Κι' εδώ θα κάνουμε μια παρένθεση δημοσιεύοντας απόσπασμα από περασμένη ανάρτησή μας:

Στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, που έχει την αρμοδιότητα για τη στελέχωση του ΕΣΡ, κατατίθεται πρόταση για την τοποθέτηση του Δ. Παπαγγελόπουλου στην προεδρία του ΕΣΡ. Την πρόταση τύποις καταθέτουν οι ΑΝΕΛ, όμως έχει προηγηθεί παρασκηνιακό κομπρεμί (άλλωστε, δε θα μπορούσε να περάσει οποιαδήποτε πρόταση, αν δεν συμφωνούσε η ΝΔ που ήταν πρώτο κόμμα). ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ τοποθετούνται υπέρ της εκλογής Παπαγγελόπουλου. Περισσός και νεοναζί ρίχνουν λευκό.
Ο τέως πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνης ξεσηκώνει τον κόσμο, κατηγορώντας τον Παπαγγελόπουλο ως αρχιτέκτονα της συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών. 
Το κομπρεμί χαλάει, καθώς οι τρεις παρόντες εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ αναγκάζονται, μετά την παρέμβαση Κακλαμάνη, να ψηφίσουν «παρών». Οι ψήφοι της-ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ δεν έφταναν για να συγκεντρωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία των 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων, οπότε η πρόταση αποσύρθηκε για να επανέλθει εν ευθέτω χρόνω.
Πέντε μέρες μετά τη δημοσιοποίηση του συμβάντος και καθώς οι παρασκηνιακές διαδικασίες για το διορισμό Παπαγγελόπουλου συνεχίζονται, η οικογένεια Τσαλικίδη δίνει στον Τύπο την εξής ανακοίνωση:

«Η Οικογένεια του Κώστα Τσαλικίδη, του νεκρού στελέχους της Vodafone το 2005, εκφράζει τον αποτροπιασμό της απέναντι στην είδηση ότι ο εισαγγελέας Παπαγγελόπουλος που επί ένα χρόνο ερευνούσε την υπόθεση των υποκλοπών, χωρίς να ειδοποιήσει την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή για το γεγονός (ΑΔΑΕ), πράγμα που συνέβαλε στο να χαθεί πολύτιμος χρόνος ώστε να μην αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα η αιτία του θανάτου του Κώστα, αυτός ο ίδιος άνθρωπος προτείνεται σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, ως πρόεδρος μια άλλης ανεξάρτητης αρχής, του ΕΣΡ.

Μέχρι σήμερα δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο Κώστας αυτοκτόνησε. Αν και αυτοί που το ερεύνησαν τότε το πίστευαν, θα είχαν αποκαλύψει τι έγινε το 2005 σε σχέση με τις υποκλοπές, ενώ ακόμη εκκρεμεί η έρευνα του θανάτου του.

Πώς είναι δυνατόν στελέχη προοδευτικών δυνάμεων του πολιτικού κόσμου της χώρας να ξεχνούν τόσο σύντομα ότι ένας νέος άνθρωπος πέθανε για λόγους συσχετιζόμενους με την υπόθεση των υποκλοπών, που δεν έχουν φωτιστεί μέχρι σήμερα, και επιβραβεύουν τον κύριο υπεύθυνο της συσκότισης της υπόθεσης των υποκλοπών με θέση προέδρου ανεξάρτητης αρχής με συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο, ιδιαίτερης βαρύτητας για την λειτουργία της δημοκρατίας;

Τα παραπάνω αναγραφόμενα δεν είναι προσωπική μας άποψη. Προκύπτουν από το σύνολο των δημοσιευμάτων εφημερίδων και πρακτικών της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας, καθώς και των πρακτικών της ΑΔΑΕ».
Μετά από όλα αυτά η οικογένεια Τσαλικίδη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 19 Νοεμβρίου του 2014 μη αποδεχόμενη τα συμπεράσματα περί αυτοκτονίες επιμένοντας ότι ο θάνατος του Κώστα οφειλόταν σε εγκληματική ενέργεια που συνδεόταν με το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών.    

Η εξέλιξη που ακολουθεί άκρως ενδιαφέρουσα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Νίκου Ρούσση που δημοσιεύτηκε στο zougla.gr,  η απόφαση του ΕΔΑΔ αποτελεί «κόλαφο» για τις ελληνικές Αρχές, τις οποίες κατηγορεί ευθέως ότι δεν διεξήγαγαν αποτελεσματική έρευνα για τα αίτια θανάτου του θύματος και διευκρινίζει ειδικότερα ότι:

Η αρχική έρευνα για τη διακρίβωση των αιτίων θανάτου του, που διεξήχθη μεταξύ 2005 και 2006, διαπίστωσε ότι ο θάνατός του οφειλόταν στο γεγονός ότι κρεμάσθηκε από μια θηλιά. Η συμπληρωματική έρευνα, μεταξύ 2012 και 2014, επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της αρχικής, παρόλο που δύο από τους τρεις νοσηλευτές που συνέταξαν τις εγκληματολογικές εκθέσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία θανάτου του Τσαλικίδη παρέμεινε ασαφής.

Η απόφαση έκρινε ότι οι ελληνικές Αρχές δεν είχαν πραγματοποιήσει «επαρκή και αποτελεσματική έρευνα» για τη διερεύνηση των αιτίων θανάτου του Τσαλικίδη και διαπίστωσε ότι οι Αρχές βιάσθηκαν να κλείσουν τη συμπληρωματική έρευνα, αναφέροντας απλώς τα σχετικά βήματα που είχαν κάνει και παραπέμποντας σε νέες εκθέσεις, χωρίς να υπεισέλθουν σε σημαντικές λεπτομέρειες.

Δεν διερεύνησαν οι Αρχές, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ, την έλλειψη ενδείξεων τραυματισμού που συνήθως υπάρχουν σε περιπτώσεις αυτοκτονιών με θηλιά, την έλλειψη σημαδιών από το σχοινί στον λαιμό του κρεμασμένου, την έλλειψη κινήτρου για αυτοκτονία καθώς και τις εντυπωσιακές διαφορές μεταξύ των συμπερασμάτων της αρχικής και της συμπληρωματικής εγκληματολογικής έκθεσης.

Δεν κατέστη καν σαφές, συμπληρώνει το Δικαστήριο, για ποιους λόγους ο εισαγγελέας δεν άσκησε περαιτέρω δίωξη ή δεν διέταξε μία επιπλέον έρευνα, για να βρει τα πραγματικά αίτια θανάτου του Τσαλικίδη.

Για να εκδώσει την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφασή του, το Δικαστήριο σημειώνει πως έλαβε ιδιαίτερα υπ' όψιν του ότι ο εισαγγελέας που είχε συντάξει την αρχική έκθεση είχε ρητώς αναφέρει ότι «ο θάνατος του Τσαλικίδη συνδεόταν αιτιωδώς με την υπόθεση των τηλεπαρακολουθήσεων»!

Με την απόφασή του, το Δικαστήριο υποχρεώνει την Ελλάδα να καταβάλει 50.000 ευρώ στους συγγενείς του Τσαλικίδη και να πληρώσει και 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα.

Από δω και πέρα τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αυτονόητα και τεράστια. Και το ποιο βασικό: Μπορεί να σφυράει αδιάφορα ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ένα μέλος της κυβέρνησης βαρύνεται με τέτοιες κατηγορίες;

Έτσι είναι μάναμ οι πολιτισμένες χώρες,

Της Ε. Χ.

Τούτος εδώ είναι ο γιόκας του Ντόναλντ Τραμπ. Καμαρώνει ποζάροντας στον φωτογραφικό φακό κρατώντας στο χέρι του  ουρά ελέφαντα που μόλις σκότωσε και διαμέλισε.

Προφανώς ενθουσιασμένος από τις επιδόσεις του και για να ευχαριστήσει το καμάρι του, ο πατέρας-πλανητάρχης άλλαξε τον νόμο στις ΗΠΑ, που μέχρι σήμερα ποινικοποιούσε τέτοιες δραστηριότητες.

Από δω  και τώρα πλέον, ο κάθε νοσηρός δολοφόνος θα μπορεί να κουβαλάει μαζί του μέλη από τα διαμελισμένα θηράματά του ως σουβενίρ!
Να αισθάνεται περήφανος για τα "κατορθώματα" του και να απευθύνει μήνυμα να βρεθούν μιμητές του.

Έτσι είναι μάναμ οι πολιτισμένες χώρες, γαμώ τον πολιτισμό τους μέσα.

Το "άθεο κράτος" αδιαφορεί στις δολοφονικές πλημμύρες να λάβει υπ' όψιν του την "άποψη της Εκκλησίας που είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά!"

Καλά που έχουμε και τον δεσπότη Καλαβρύτων και επισημαίνει τα κακώς δρώμενα στην ελληνική κοινωνία. Και έχει απόλυτο δίκιο ο «άγιος» Αμβρόσιος να κατακρίνει όχι απλώς αυτά που κάνει το «άθεο» κράτος, αλλά και να «σχίζει τα ράσα» του, γιατί σε ένα θέμα της επικαιρότητας, όπως είναι οι φονικές πλημμύρες, τα ΜΜΕ απαξιούν να καλέσουν τους ποιο αρμόδιους για να πουν την άποψη τους σ’ αυτό το φλέγον θέμα. Και αυτοί δεν είναι άλλοι παρά οι εκπρόσωποι της επικρατούσης θρησκείας.

Κι αν κάποιος ισχυριστεί ότι ο μητροπολίτης είναι υπερβολικός στις εκτιμήσεις του και μας πει ότι τα γραφόμενα του «αγίου», στερούνται λογικής, τότε να είναι έτοιμος να δεχθεί την «ευχή» του δεσπότη «να σαπίσει το στόμα του», όπως μας έλεγε το τροπάρι του Αμβροσίου που απευθυνόταν στον Νίκο Δήμου.

Για να μην σας αφήσουμε, λοιπόν ανημέρωτους, για το νέο θεόπνευστο κήρυγμα του «πνευματικού πατέρα» παραθέτουμε τον σχετικό ψαλμό από τον άμβωνα του ιστότοπου του.

Προσκεκλημένοι στα πάνελ διάφοροι παράγοντες, όπως π.χ. της  Μετεωρολογικής Εταιρείας, της Αστυνομίας κλπ, οι οποίοι από την δική τους σκοπιά έκαστος προσπάθησαν να δώσουν εξηγήσεις στο τηλεοπτικό κοινό γύρω από τα πρωτοφανή αυτά φυσικά καταστροφικά φαινόμενα. 

_______Πλην όμως στο άθεο αυτό Κράτος, στο οποίο ζούμε σήμερα, με τους δεδηλωμένους ως προς την αθεΐα τους Πρωθυπουργό και πολλούς Υπουργούς,  κανείς δεν σκέφθηκε να καλέση στο πάνελ του και κάποιο εκπρόσωπο του Θεού, κάποιο εκκλησιαστικό πρόσωπο, ώστε να ακουσθή και της Εκκλησίας η άποψη! Και όμως η άποψη της Εκκλησίας είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά! 

Σαν σήμερα μπάτσος δολοφονεί τον 15χρονο Μ. Καλτεζά. Το δικαστήριο αθωώνει τον δολοφόνο.

Στον μακρύ κατάλογο της αστυνομικής – κρατικής βίας βρίσκεται και το όνομα του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ σαν σήμερα το 1985.
Ο δολοφόνος μπάτσος, άριστα εκπαιδευμένος, και γνωρίζοντας την διαχρονική ατιμωρησία που έχει το ένστολο προσωπικό υπεράσπισης του συστήματος –κάτι που διαπιστώθηκε και στην περίπτωσή του- συνειδητά και αποφασιστικά προχώρησε σ’ αυτό το έγκλημα.

«Ήταν εν ψυχρώ δολοφονία, ο αστυνομικός Μελίστας γονάτισε και έξω από την κλούβα των ΜΑΤ και πυροβόλησε. Ήταν άριστος σκοπευτής όπως έλεγαν στο χωριό του. Πρώτο πιστόλι», όπως δήλωσε η μητέρα του δολοφονημένου μαθητή, Ζωή.

Ηταν Κυριακή 17 Νοέμβρη 1985. Όταν ολοκληρώθηκε καθιερωμένη πορεία προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία, χωρίς να υπάρξει κανένα αξιοσημείωτο επεισόδιο, οι διαδηλωτές διαλύθηκαν.
Αργότερα το βράδυ ομάδα διαδηλωτών επιτέθηκε κατά μιας κλούβας των ΜΑΤ στην οδό Στουρνάρη στα Εξάρχεια. Σ’ αυτή την φάση ο 26χρονος τότε μπάτσος Αθανάσιος Μελίστας, σημαδεύει και πυροβολεί τον μαθητή Μιχάλη Καλτεζά από απόσταση είκοσι μέτρων. Η σφαίρα του βρήκε τον 15χρονο κάτω από το αριστερό αυτί, σωριάζοντάς τον νεκρό.

Μετά απ’ αυτή την εν ψυχρώ δολοφονία νεολαίοι από τον αναρχικό και αντιεξουσιαστικό χώρο καταλαμβάνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας το παλιό Χημείο στη Σόλωνος και το Πολυτεχνείο.
Τα γεγονότα που ακολουθούν ραγδαία. Το πρωινό της 18 Νοέμβρη η Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλο, δίνει την άδεια να μπει η Αστυνομία στο Χημείο. Δεκάδες αφιονισμένοι Ματατζήδες κάνοντας χρήση χημικών και δακρυγόνων, μπουκάρουν στον χώρο συλλαμβάνουν και ξυλοκοπούν δεκάδες καταληψίες.
Τα επεισόδια συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες, στα οποία υπήρξαν 58 τραυματίες και 45 συλλήψεις.

Προσπερνώντας τις ανούσιες αντιπαραθέσεις που υπήρξαν μεταξύ αστικών κομμάτων και στο εσωτερικό του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ τότε, να δούμε την δικαστική αντιμετώπιση που είχε ο δολοφόνος μπάτσος.

Ο Αθ. Μελίστας βρίσκεται κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από πρόθεση εν βρασμώ ψυχικής ορμής και καθ’ υπέρβαση των ορίων της άμυνας.
Στις 23 Σεπτέμβρη του 1988 θα καταδικασθεί σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση, με αναστολή, σε μια δίκη παρωδία στην οποία ο πρόεδρος του δικαστηρίου ... κοιμόταν πάνω στην έδρα σε πολλές φάσεις της διαδικασίας, όπως κατήγγειλε η μητέρα του Καλτεζά.

Στο δευτεροβάθμιο (Εφετείο) δικαστήριο που ακολουθεί, στις 25/1/1990, ο μπάτσος δολοφόνος (με δικηγόρο υπεράσπισης τον Α. Λυκουρέζο) αθωώνεται και μάλιστα με ψήφους 6-1 (!!!), καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν «εν βρασμώ ψυχής». Οι δικαστές εκτίμησαν ότι υπερέβη τα όρια της άμυνας, εξαιτίας του φόβου και της ταραχής όπως ανέφερε και στην πρότασή του ο Εισαγγελέας της έδρας του δευτεροβάθμιου Εφετείου, Παναγιώτης Ζαβολέας, οπότε μπορούσε να δολοφονήσει χωρίς καμιά επίπτωση ένα 15χρονο παιδί.

Ολοκληρώνοντας την ανάρτησή μας παραθέτουμε την προκήρυξη της 17 Νοέμβρη με την οποία αιτιολογούσε την ενέργεια της να πυροδοτήσει παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο, δίπλα σε λεωφορείο των ΜΑΤ στην Καισαριανή, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας αστυνομικός και να τραυματιστούν 14. Σύμφωνα με την 17 Ν. αυτή η ενέργεια της ήταν "μια δυναμική απάντηση στην εν ψυχρώ δολοφονία του αθώου 15χρονου μαθητή Μ. Καλτέζα, απ' το δολοφόνο Μελίστα".

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΝΑΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΕΒ, ΤΗΣ ΕΟΚ, ΤOY ΔΝΤ ΝΑΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, αποκάλυψε τη τραγική πραγματικότητα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, τη πολιτική και κοινωνική αναισθητοποίηση της.
Αποκάλυψε ότι η διάβρωση που έχει υποστεί απ' τη διαδικασία εκφασισμού που προωθεί το ΠΑΣΟΚ έχει προχωρήσει σε βάθος πολύ περισσότερο απ' ό,τι φαντάζονταν και οι πιο απαισιόδοξοι.

Έτσι παρατηρούμε το τραγικό φαινόμενο, μία κοινωνία με τα επίσημα κρατικά της όργανα να δολοφονεί ένα αθώο 15χρονο μαθητή, έγκλημα απ τα πιο βαριά που μπορεί να διαπράξει και παράλληλα όχι μόνο να μην υπάρχει άμεση, μαζική αντίδραση αλλά αντίθετα τα διάφορα καθεστωτικά όργανα και κόμματα να προωθούν διάφορους μύθους, για να δικαιολογήσουν το έγκλημα και να δημιουργήσουν συναίνεση, μύθοι που όλοι μαζί, αρθρώνονται σε μια ιδεολογία κοινωνικού φασισμού.

Λέμε κοινωνικού γιατί, σε αντιδιαστολή με το γνωστό πολιτικό ρεύμα του φασισμού, αποτελείται από ρεύματα πολιτικά που προέρχονται ή ανήκουν σε διάφορους πολιτικούς χώρους (δεξιά, κεντρώους, σοσιαλιστές ΠΑΣΟΚ, κομμουνιστές κλπ.).

Μύθος πρώτος: ο Μιχάλης Καλτεζάς ήταν αναρχικός. Αλλά ένας 15χρονος μαθητής δεν μπορεί νάναι ούτε αναρχικός, ούτε κομμουνιστής, ούτε αριστεριστής, γιατί δεν μπορεί νάχει κατασταλαγμένες απόψεις.
Ένας 15χρονος μαθητής που ακολουθεί την πορεία του Πολυτεχνείου, είναι απλά ένας προοδευτικός νέος, με δίψα για ζωή, με ανησυχίες και προβληματισμούς, με αγνά ιδανικά για μια κοινωνία χωρίς τα τραγικά αδιέξοδα της σημερινής. Είναι ένας αθώος.

Κι ένα κράτος και μια κοινωνία, που όχι μόνο δεν έχουν να προσφέρουν μια λύση στα προβλήματα του, αλλά τον δολοφονούν με τις σφαίρες τους, δεν είναι απλά μη δημοκρατικά, αλλά έχουν προχωρήσει σε βάθος την πορεία εκφασισμού τους.
Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε γύρω μας και θα δούμε ότι οι μόνοι που πυροβολούν και δολοφονούν 15χρονους μαθητές είναι τα καθεστώτα του Πινοσέτ και του απαρτχάιτ της Ν. Αφρικής.

Μύθος δεύτερος: Ο Μιχάλης Καλτεζάς έριξε μολότωφ. Κατ' αρχή οι μαρτυρίες το διαψεύδουν και λένε ότι ο Μελίστας σημάδεψε και δολοφόνησε εν ψυχρώ τον Καλτέζα.
Εκδοχή που ενισχύεται κι απ' την πληροφορία του τύπου "ότι ο Μελίστας ήταν επίλεκτος σκοπευτής, μέλος των προεθνικών ομάδων".

Ο μύθος αυτός όμως για να λειτουργήσει προϋποθέτει τη λειτουργία και αποδοχή μιας άλλης θεωρίας. Της θεωρίας ότι η αστυνομία δεν υπάρχει για να συλλαμβάνει όσους παραβαίνουν τους νόμους παραπέμποντας τους στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη, αλλά για να τιμωρεί πυροβολώντας τους και δολοφονώντας τους.

Είναι η ανατριχιαστική φασιστική άποψη που ακούσαμε να επαναλαμβάνουν οι διάφοροι φασιστοπασόκοι πάσης ηλικίας στα πηγαδάκια. Είναι η θεωρία με την οποία το ΠΑΣΟΚ διδάσκει και καθοδηγεί την αστυνομία που και εμπνέει και εκτρέφει την αντίστοιχη πραχτική της.

Εγκαινιάστηκε επί Ν.Δ., συνεχίστηκε και συστηματοποιήθηκε επί ΠΑΣΟΚ.
Η δολοφονία λοιπόν του 15χρονου Καλτέζα δεν είναι τυχαία. Έρχεται φυσιολογικά μετά από τη δολοφονία του Κουμή και της Κανελοπούλου το Noέμβρη του 80 στην επέτειο του Πολυτεχνείου, τους δεκάδες πυροβολισμούς των μπάτσων ενάντια σε εποχούμενους σε μηχανάκια και αυτοκίνητα, τον τραυματισμό με σφαίρες τριών νέων το Μάη του 83 σε συναυλία ροκ, επειδή ήταν χούλιγκανς, το σακάτεμα μετά από σοβαρό τραυματισμό με σφαίρα στο στομάχι 16χρονου συνεπιβάτη μοτοποδηλάτου στη Βουλιαγμένης, αφού ο οδηγός έκανε το έγκλημα να μην σταματήσει.
Τον τραυματισμό στο πόδι μετά από καταιγισμό σφαιρών 14χρονου στη Βούλα που είχε κάνει το έγκλημα να δραπετεύσει από Αναμορφωτήριο. Τον τραυματισμό με σφαίρα που πέρασε ένα πόντο κάτω απ' την καρδιά άλλου εγκληματία 17χρονου που είχε χτυπήσει φαρμακείο.
Τέλος τις πρόσφατες στυγνές δολοφονίες του «κλεφτρονιού» Σινιόρα και της αγγλίδας τουρίστριας σε έλεγχο ταυτοτήτων στη Γλυφάδα.

Αυτή είναι η πραχτική αυτών που αυτολιβανίζονται ότι αγωνίζονται με τον Άνθρωπο για τον Άνθρωπο. Προφανώς οι ανήλικοι δραπέτες, τα κλεφτρόνια, η τουρίστρια σαν ξένη, οι αναρχικοί δεν περιλαμβάνονται σ' αυτούς ή είναι άνθρωποι με μικρό άλφα.
Και η δήλωση Παπανδρέου ότι η πράξη του Μελίστα είναι αποτρόπαια, είναι ακόμη ένα παραπλανητικό παραμύθι για να αποσείσει τις ευθύνες του σαν κυβέρνηση για όλα τα παραπάνω και τη δολοφονία του Καλτέζα και να τα παρουσιάσει σαν τυχαίο γεγονός.

Γιατί αν η δολοφονία είναι μια πράξη αποτρόπαια τότε τί είναι η πραχτική που συνίσταται στο να οπλίζει το χέρι των μπάτσων, να τους βάζει το δάχτυλο στη σκανδάλη, να τους διδάσκει συστηματικά και να τους διατάζει να πυροβολούν αθώα παιδιά μόλις έχουν κάνει κάποιο μικροαδίκημα, αν δεν είναι χίλιες φορές πιο αποτρόπαια.
Και υπεύθυνος γι' αυτά είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου που συστηματοποίησαν τα τελευταία χρόνια αυτή τη θεωρία και πραχτική εφαρμόζοντας μια καθαρά φασιστική πολιτική στο χώρο της αστυνομίας.

Κι όσοι δεν θα χάσουν πάλι την ευκαιρία να τρέξουν εναγωνίως να καταδικάσουν με αποτροπιασμό τη βίαια ενέργεια μας ας μας πουν τί έκαναν για να βάλουν φραγμό στη παραπάνω γνωστή και πολύ πραγματική καθεστωτική βία ενάντια στο λαό. Τίποτε απολύτως. Με αποτέλεσμα η ανοχή τους για τους χτεσινούς τραυματισμούς και δολοφονίες να οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη σημερινή δολοφονία και σε άλλες αυριανές.

Ας σταματήσουν λοιπόν το παραμύθι της καταδίκης της δικής μας βίας για να καλύψουν την ανοχή τους σ' αυτή τη βία του καθεστώτος. Και ποια μαζική απάντηση έδωσαν στη δολοφονία Καλτέζα; Καμία απολύτως.
Αλλά η δολοφονία είχε και μια άλλη συνέπεια. Λειτούργησε σαν καταλύτης, σαν αφορμή για τις κοινωνικές ταραχές της νύχτας της 18ης Νοέμβρη, τις βίαιες συγκρούσεις και οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής ΜΑΤ-ΜΕΑ και τους φυσικούς τους συμμάχους, τους ΕΠΕΝίτες.
Αυτές οι κοινωνικές συγκρούσεις δεν είχαν για αιτία τη δολοφονία, αλλά σαν αφορμή, όπως άλλωστε στην Αγγλία οι εξεγέρσεις ξεκινάνε πάντα από δευτερεύουσες αφορμές (έλεγχος ταυτοτήτων από μπάτσους κλπ.).

Η βαθύτερη αιτία των βίαιων συγκρούσεων είναι οι οξυμένες ταξικές αντιθέσεις της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, η οικονομική κρίση και τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα με τα οποία η άνεργη και προλεταριοποιημένη νεολαία ζώντας σε ζοφερές συνθήκες, χωρίς προοπτική και μέλλον, σπρώχνεται στην απόγνωση και απελπισία και στο δικαιολογημένο ξέσπασμα της 18ης Νοέμβρη.

Αυτοί οι αγανακτησμένοι άνεργοι δεν ήταν βέβαια αναρχικοί όπως μας λένε οι διάφοροι κοινωνιολόγοι της δεκάρας και των δεκάρικων, με προχωρημένη γεροντική μαλάκυνση, λες και μπορούν ή είναι σε θέση οι αναρχικοί να .δημιουργήσουν τέτοιες ταραχές όποτε γουστάρουν.
Ήταν κυρίως πολιτικά ανοργάνωτοι που βρίσκονται στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, απ' τα επίσημα κόμματα μέχρι τους αριστεριστές και τους αναρχικούς που ήταν μικρή μόνο μειοψηφία.

Αντίθετα οι οργανωμένοι γνωστοί καραγκιόζηδες ηγετίσκοι «επαναστάτες» αριστεριστές και αναρχικοί έλαμψαν και πάλι δια της απουσίας τους απ' τους βίαιους κοινωνικούς αγώνες φλυαρώντας μέσα στο Πολυτεχνείο και αγωνιζόμενοι με απελπισία,όπως πάντα, να φρενάρουν και να σταματήσουν τους αγώνες.
Έτσι οι οδομαχίες και οι κοινωνικές ταραχές της 18ης Νοέμβρη είναι μαζί με τη γενική απεργία η σημαντικότερη κοινωνική αντίδραση της προλεταριοποιημένης νεολαίας στην οικονομική κρίση και τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα.

Η θατσεροποίηση της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ οδήγησε στη βρετανοποίηση του κοινωνικοπολιτικού αγώνα. Και γι' αυτό το λόγο κυρίως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη σκληρότητα όλο το τρομοκρατικό μηχανισμό ΜΑΤ, ΜΕΑ, δακρυγόνα,ασφυξιογόνα, ειδική ομάδα, για να τρομοκρατήσουν το λαό, να κάμψουν το αγωνιστικό του φρόνημα και την αντίσταση του στα οικονομικά μέτρα.

Παρ' ότι ήξεραν καλά ότι οι καταλήψεις θα τερματίζονταν γρήγορα όπως άλλωστε έγινε με το Πολυτεχνείο απ' τους ίδιους τους καραγκιόζηδες ηγετίσκους. Ο αγώνας λοιπόν ενάντια στην οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ περνάει ανάμεσα στ' άλλα απ' τον αγώνα ενάντια στα ΜΑΤ-ΜΕΑ που είναι ένα απ' τα βασικά όργανα-μοχλούς για το πέρασμα της.

Συμπερασματικά, η σημερινή βομβιστική μας ενέργεια ενάντια σε λεωφορείο των εγκληματικών ΜΑΤ στην Καισαριανή: είναι μια δυναμική απάντηση στην εν ψυχρώ δολοφονία του αθώου 15χρονου μαθητή Μ. Καλτέζα, απ' το δολοφόνο Μελίστα. Μια δυναμική απάντηση στη πρόκληση που αποτελεί η παραπομπή του απ' την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη με κατηγορίες αστείες που ουσιαστικά τον αθωώνουν, και η μη κράτηση του.

Απάντηση στο γεγονός ότι οι μόνοι που αντέδρασαν υγιώς σ' αυτή τη φασιστική δολοφονία, ξυλοκοπήθηκαν άγρια στο Χημείο και κλείστηκαν στις φυλακές με βαρείες κατηγορίες. Απάντηση στις δεκάδες τραυματισμών και τις εγκληματικές επιθέσεις των ΜΑΤ-ΜΕΑ στο Χημείο και το Πολυτεχνείο.

Στο κείμενο για τη δίκαιη εκτέλεση του υπαρχηγού των ΜΑΤ Πέτρου και του σωματοφύλακα του Σταμούλη λέγαμε:«Τα ΜΑΤ (και τα ΜΕΑ) είναι το επίλεκτο σώμα, το καμάρι της αστυνομίας. Με ειδική εκπαίδευση, ειδικούς μισθούς, πριμ, επιδόματα. Το επάγγελμα τους, η νοοτροπία τους, η ζωή τους είναι εξάσκηση της ένοπλης αντιλαϊκής βίας. Δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να τρομοκρατούν και να ξυλοφορτώνουν τον εργαζόμενο λαό.Παράσιτα της κοινωνίας δεν δουλεύουν και ζουν από τα χρήματα του ελλ. λαού. Δεν έχουν ούτε καν το πρόσχημα των άλλων αστυνομικών ότι ασχολούνται με τα τροχαία και τους ποινικούς. Έβγαλαν τελείως τις μάσκες και έδειξαν ολοκάθαρα το πρόσωπο τους, την πραγματική τους φύση: ένοπλη γκαγκστερική συμμορία στην υπηρεσία των Μποδοσάκηδων, των Λάτσηδων, των Σκαλιστήρηδων, των μονοπωλίου, του ιμπεριαλισμού, των αφεντικών ενάντια στον εργαζόμενο λαό.

Απαραίτητη ένοπλη δύναμη για την αναπαραγωγή των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών εκμετάλλευσης των εργαζομένων απ' το μεγάλο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό».

Αυτή την ένοπλη συμμορία θα την αντιμετωπίσουμε με τη λαϊκή βία μέχρις ότου διαλυθούν και τα ΜΑΤ και τα ΜΕΑ. Το μόνο που τους μένει αν θέλουν να τους θεωρούν μέρος του λαού είναι να παραιτηθούν.

Η σημερινή οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ χτυπάει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και βρίσκεται στην υπηρεσία της ντόπιας λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Είναι αυτή που ζήτησαν η ΕΟΚ, το ΔΝΤ, ο ΣΕΒ.
Αυτή την πολιτική προσπαθεί να την περάσει με κύριο μέσο την τρομοκρατία των εργαζομένων, όπως φάνηκε με τους ξυλοδαρμούς των απεργών της 14ης Νοέμβρη από τα ΜΑΤ και τους τραυματισμούς από τα ΜΑΤ-ΜΕΑ των διαδηλωτών της 18ης Νοέμβρη.

Έτσι η σημερινή μας ενέργεια σαν χτύπημα του ένοπλου μηχανισμού που στηρίζει αυτή τη πολιτική είναι συνάμα και δυναμική αντίσταση σ' αυτή τη θατσερική οικονομική πολιτική.

Πριν είκοσι χρόνια, το λαϊκό κίνημα είχε δώσει μια άμεση μαζική απάντηση στη δολοφονία του Πέτρουλα.
Σήμερα μετά από τόσες «λαϊκές καταχτήσεις», μία εν ψυχρώ δολοφονία περνάει όχι μόνο χωρίς καμία μαζική απάντηση από την επίσημη αριστερά, αλλά επιπλέον τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τα ΚΚΕ θέλοντας να δικαιολογήσουν τη δολοφονία «αναρχικού που έριχνε μολότωφ» προσπαθούν να δημιουργήσουν συναίνεση με τη διαδικασία του κοινωνικού εκφασισμού.

Εγκαταλείποντας τις αρχές τους, ενστερνίζονται τα πατροπαράδοτα θέματα-λάβαρα της αντίδρασης και τα κάνουν δικά τους: Δημόσια τάξη, ρατσισμός ενάντια στη νεολαία και τους ξένους εργάτες, ταμπέλα-μύθος του αναρχικού που ρίχνεται αδιάκριτα ενάντια στην προλεταριοποιημένη και άνεργη νεολαία και έχει την ίδια λειτουργία που είχε ο όρος κομμουνιστής συνοδοιπόρος στη μεταεμφυλιοπολεμική Ελλάδα.

Δηλαδή σήμερα έχει για στόχο να δημιουργήσει και να κάνει συλλογικά αποδεκτή την έννοια του απόβλητου της κοινωνίας πούναι ο αναρχικός και του συνακόλουθου γκέτο που πρέπει να ζει. Και δεν είναι τυχαίο που με μια τέτοια πολιτική τα ΚΚΕ έχουν περιχαρακωθεί στα 9 και 1,5 τα εκατό ενώ απ' την άλλη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει καταπροδώσει τα λαϊκά στρώματα που το εμπιστεύθηκαν.

Στην ουσία σήμερα το ΠΑΣΟΚ δουλεύει για τη δεξιά και γι' αυτό δεν ανατρέπεται από το κατεστημένο. Κάνει σήμερα, με σιωπηρούς συνενόχους τα δύο ΚΚΕ, όλες τις βρωμιές που δεν θα μπορούσε να περάσει η δεξιά.
Καλλιεργώντας την ιδεολογία του κοινωνικού φασισμού και χρησιμοποιώντας την σα βάση ενοποίησης πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Ετσι η σημερινή μας ενέργεια είναι επιπλέον και μια δυναμική αντίσταση σ' αυτή τη διαδικασία κοινωνικού εκφασισμού που καλλιεργεί το ΠΑΣΟΚ, διαδικασία που οδηγεί στη θριαμβευτική επάνοδο μιας σκληρής ημιφασιστικής δεξιάς.

Για τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό

Ο αγώνας συνεχίζεται.

Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη

Αθήνα 26-11-85

Το 1967 ο Στρατός έκανε Δικτατορία-Το 2017 ο Στρατός Πολεμάει τους λαούς

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Λέμε όχι στους Εξοπλισμούς, τους Μισθοφόρους Στρατιώτες και τις Βάσεις.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στα Δόγματα Πολέμου-Καταστολής, τον Ευρωστρατό, τη Προνομιακή σχέση με τις ΗΠΑ που σημαίνει επεμβάσεις, σφαγές αμάχων, προσφυγιά  

Οι αγωνιστές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, Δημήτρης Ψαρράς, Χρίστος Μπίστης, Στέργιος Κατσαρός, Γιάννης Φελέκης, Σωφρόνης Παπαδόπουλος και Τάσος Κατιντσάρος μιλούν στον ρ/σ "ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ" για τα γεγονότα της εξέγερσης του '73 (6 Ηχητικά)

Θα παραθέσουμε σε ηχητική μορφή όλες τις συνεντεύξεις που έχουν δώσει κατά καιρούς στον διαδικτυακό μας ραδιοσταθμό, αγωνιστές που συμμετείχαν ενεργά στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.

Θεωρούμε ότι η ιστορική μνήμη, πόσο μάλλον σε σχετικά πρόσφατα γεγονότα, πρέπει να παραμένει ζωντανή, άσχετα αν ορισμένα πράγματα που ακούγονται στα παρακάτω βίντεο και έχουν να κάνουν με την στάση που κράτησαν τότε τα κόμματα της αριστεράς, ΚΚΕ και ΚΚΕ εσωτερικού, κάποιους ενοχλούν.

Στο παρακάτω ηχητικό ακούμε τον Δημήτρη Ψαρρά, φοιτητή της Αρχιτεκτονικής τότε και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου, να μας μιλάει για τα γεγονότα της Τετάρτης 14, Πέμπτης 15 και Παρασκευής 16 Νοέμβρη του ’73, για το τι προηγήθηκε και τι επακολούθησε. Καταθέτοντας τη μαρτυρία του περιγράφει την πολιτική παρέμβαση των οργανώσεων της Αριστεράς, την εμπειρία των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα (ΦΕΑ), σχολιάζει την λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου»  καθώς και τον τρόπο που εκ των υστέρων παγιώθηκε η εικόνα όσων διαδραματίστηκαν το Νοέμβρη του ’73.


Σχετικά πρόσφατα χάσαμε μια σεμνή μορφή του κινήματος της επαναστατικής αριστεράς στην χώρα μας, έναν αγωνιστής που δεν έλειψε ποτέ από κανένα εργατικό αγώνα απ’ την Απριλιανή δικτατορία μέχρι σήμερα. Τον κομμουνιστή  Χρήστο Μπίστη. 

Το ιδρυτικό στέλεχος του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν ένα ζωντανό «βιβλίο ιστορίας» των τελευταίων χρόνων στις σελίδες του οποίου ξεδιπλωνόταν όλοι οι πολιτικοί και εργατικού αγώνες.

Από συνέντευξη που είχε δώσει στον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας απομονώσαμε το σημείο στο οποίο μας μιλάει για το τί είχε προηγηθεί από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ποια ήταν η στάση των δυνάμεων που εκφραζόταν τότε από το ΚΚΕ εσωτερικού και το ΚΚΕ όταν ξέσπασε το νεολαιίστικο κίνημα και τι επακολούθησε.


Ο Στέργιος Κατσαρός συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του εργατικού κινήματος τις τελευταίες έξι σχεδόν δεκαετίες. Από τις συγκρούσεις των οικοδόμων το 1961 με την αστυνομία και τα Ιουλιανά μέχρι την παράνομη δράση στη δικτατορία, τα ταξίδια στην Λ. Αμερική και το κίνημα του εργοστασιακού συνδικαλισμού. Έχει χαρακτηριστεί σαν εμβληματική μορφή για την ιστορία του εργατικού κινήματος. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το βιβλίο του «Εγώ, ο προβοκάτορας ο τρομοκράτης» που κυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις Μαύρη Λίστα.


Ακούμε το ιστορικό στέλεχος της επαναστατικής αριστεράς και του τροτσκιστικού κινήματος στην χώρα μας Γιάννη Φελέκη να μας μιλάει για την συμμετοχή του στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.


Ο Σωφρόνης Παπαδόπουλος, ιστορικό στέλεχος της Άκρας Αριστεράς και της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΟΚΔΕ) η οποία εκδίδει την εφημερίδα Εργατική Πάλη, μας μιλάει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου


Η ομιλία του Τάσου Κατιντσάρου  που οργάνωσε η ΑΝΤΡΑΡΣΥΑ για τα 40 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου με θέμα τον καταλυτικό ρόλο της εξέγερσης στη γέννηση της επαναστατικής αριστεράς και τη διαμόρφωση ριζοσπαστικών μετατοπίσεων μέσα στην παραδοσιακή αριστερά.

«H χάρις του θεού» προστάτευσε τον δεσπότη Αμβρόσιο από τον «αρχέκακον όφιν, τον Διάβολον», θα τον αφήσει εκτεθειμένο σε μια μήνυση πολιτών;

Του Γ. Γ.

Εχουμε αναφερθεί αρκετές φορές από το μπλοκ μας για τον χουντομητροπολίτη, και γνωστό φιλοχρυσαυγίτη δεσπότη Καλαβρύτων Αμβρόσιος για τα μισανθρωπικά εμετικά τροπάρια που μας ψάλει του από τον άμβωνα του ιστότοπου του.

Μέχρι τώρα ο θαυμαστή του δολοφόνου Ντερντιλή και των ναζιστών της Χ.Α έμεινε στο απυρόβλητο για όλα τα «θεόπνευστα» κηρύγματα του και αυτό γιατί εκτός των άλλων έχει και την απόλυτη κάλυψη του αρχιεπισκόπου.  (Να θυμίσουμε ότι ο «άγιος» Καλαβρύτων στο πρόσωπο του Ιερώνυμου βρήκε ένα ένθερμο υποστηρικτή. «Ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας Αμβρόσιος δεν κάνει λάθος», στις απόψεις που εκφράζει, μας είχε πει σε συνέντευξη του στον Α. Παπαχελά, ο Ιερώνυμος, και στο μόνο που διατύπωσε ενστάσεις είναι ο τρόπος που λέει τους σκοταδιστικούς ψαλμούς του).

Τώρα, όμως, προέκυψε για τον Αμβρόσιο μια αναπάντεχη δυσάρεστη κατάσταση. Όπως διαβάζουμε σε ιστοσελίδα εννιά πολίτες κατέθεσαν μήνυση σε βάρος του όχι μόνο για δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους με βάση το άρθρο 1 του νόμου 4285/2014 για την καταπολέμηση του ρατσισμού (ο λεγόμενος αντιρατσιστικός νόμος) αλλά και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος, σύμφωνα με το άρθρο 196 του Ποινικού Κώδικα.
Κι αυτό γιατί τον Δεκέμβρη του 2015 ο Αμβρόσιος έγραφε έναν οχετό μίσους και προτροπής σε βία σε βάρος των ομοφυλόφιλων στο προσωπικό του ιστολόγιο  βάζοντας στο στόχαστρο του όσους/ες «τόλμησαν» να υποστηρίξουν το σύμφωνο συμβίωσης και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.

Πάρτε μια γεύση από το χριστιανικό κήρυγμα που έκανε τότε:

Η ομοφυλοφιλία είναι εκτροπή από τους Νόμους της φύσεως! Είναι κοινωνικό κακούργημα! Είναι αμαρτία! Όσοι, λοιπόν, είτε την βιώνουν, είτε την υποστηρίζουν δεν είναι φυσιολογικοί άνθρωποι! Είναι αποβράσματα της Κοινωνίας! ...

Δυστυχώς, αδελφοί μου, σήμερα την Ελλάδα διοικούν και μερικά τέτοια ανθρωπάρια! Ασφαλώς αποτελούν μια μικρή μειοψηφία στο σύνολο των Μελών της Βουλής των Ελλήνων! Υπάρχουν όμως! Είναι μερικά αποβράσματα της Κοινωνίας, περιθωριακοί άνθρωποι, ελαττωματίες, εξευτελισμένοι, άνθρωποι του σκότους οι οποίοι τώρα πιά με την ευκαιρία της υπεροχής της αριστερής πτέρυγας σήκωσαν πια κεφάλι!... 

Σας συμβουλεύω: Μη τους πλησιάζετε! Μη τους ακούτε! Μη τους εμπιστεύεσθε! Είναι οι κολασμένοι της Κοινωνίας! .. Ε, λοιπόν, αυτούς τους ξεφτυλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Μαυρίστε τους! Δεν είναι άνθρωποι! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με νοητική διαταραχή! Δυστυχώς, αυτοί είναι τρις-χειρότεροι και πολύ πιό επικίνδυνοι από κάποιους, που ζούν στα τρελλοκομεία! Μή διστάζετε, λοιπόν! Όταν καί όπου τους συναντάτε, φτύστε τους! Μη τους αφήνετε να σηκώνουν κεφάλι! Είναι επικίνδυνοι! 

Η μήνυση, λοιπόν, που κατατέθηκε σε βάρος του αρχιρασοφόρου επικαλείται άρθρο του Ποινικού Κώδικα σύμφωνα με το οποίο «θρησκευτικός λειτουργός ο οποίος κατά την ενάσκηση των έργων του ή δημόσια και με την ιδιότητά του προκαλεί ή διεγείρει τους πολίτες σε εχθροπάθεια κατά της πολιτειακής εξουσίας ή άλλων πολιτών τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών».
Το ενδιαφέρον της υπόθεση είναι ότι ο εισαγγελέας έκανε δεκτή τη μήνυση και έτσι ο δεσπότης θα καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου για να δικαστεί στις 15 Μάρτη 2018 στο Αίγιο.

Προφανώς και γνωρίζοντας ότι «η χάρις του θεού» προστατεύει τον δεσπότη ακόμα και από τον «αρχέκακον όφιν, τον Διάβολον», όπως διαπιστώνουμε και από αυτό το «θαύμα» που έζησε  και μας εξιστορεί ο ίδιος, δεν νομίζουμε ότι τώρα ο μεγαλοδύναμος θα επιτρέψει να συμβεί κάτι αρνητικό για τον «εκπρόσωπο του επί της γης». 

Ο αγώνας συνεχίζεται για Ψωμί – Παιδία – Ελευθερία!

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

44Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και τα ιδανικά, όπως εκφράζονται από το συμπυκνωμένο τρίπτυχο «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένουν αδικαίωτα διατηρώντας την ιστορικότητά τους και εκφράζοντας σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες.

Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης η κυβερνητική πολιτική σχεδιάζεται από τη νέα «χούντα» της αγοράς και του Δ.Ν.Τ. βάζοντας στον γύψο με το κακόφημο μνημόνιο κι αυτήν ακόμα την αστική δημοκρατία. Η κυβερνητική πολιτική, όπως εξυφαίνεται από τις Βρυξέλλες και το Δ.Ν.Τ. κατεδαφίζει δικαιώματα και κατακτήσεις του προηγούμενου αιώνα, όπως η μόνιμη και σταθερή εργασία , το οκτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, η δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Ιδιωτικοποιεί τις κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, παιδεία, πρόνοια), ξεπουλά την δημόσια περιουσία και «απελευθερώνει» τις απολύσεις. Ποτέ άλλοτε και σε καμιά άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης δεν σημειώθηκε τόσο βίαιη ανακατανομή πλούτου που οδηγεί στην κατάρρευση του επιπέδου ζωής, τη μαζική πτώχευση του λαού, στις αυτοκτονίες, στην ανεργία και την πείνα.

Το ψωμί λιγοστεύει καθημερινά, αφού αντιμέτωπο με τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό ήταν το 2016 το 35,6% του πληθυσμού της χώρας ή 3.789.300 άτομα. (ΕΛΣΤΑΤ, Ιούνιος 2017). 1.488.714 πολίτες, το 13,6% του πληθυσμού για το 2016, βρίσκονται κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας.  (ΔιαΝΕΟσις). Το 2015 σχεδόν ένα στα δύο παιδιά στην Ελλάδα ζουν σε συνθήκες υλικής αποστέρησης. Με ποσοστό 45% η Ελλάδα με μεγάλη διαφορά είναι η χώρα όπου τα παιδιά αντιμετωπίζουν την υψηλότερη υλική αποστέρηση μεταξύ των 14 παλαιοτέρων χωρών-μελών της ΕΕ. (Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF παρουσίασε την ετήσια Έκθεση «Η Κατάσταση των Παιδιών στην Ελλάδα 2017 - Τα παιδιά της κρίσης»). Η μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης δημιούργησε τη γενιά των φτωχών εργαζομένων των 360 ευρώ. Δηλαδή, των εργαζομένων χωρίς προοπτική, χωρίς ελπίδα!

Δικαιώνοντας έτσι αυτό που τονιζόταν στην ανακοίνωση της Σ.Ε. των φοιτητών του Πολυτεχνείου: «Έχουν δεμένους χειροπόδαρα τους εργάτες κι όλους τους μισθοσυντήρητους και τούτο για να μπορέσουν να περάσουν τα αντιλαϊκά τους μέτρα και να εκμεταλλευτούν ασύδοτα τον λαό»! Γι αυτό και το αίτημα για «ψωμί» που συμβολίζει τις υλικές ανάγκες των εργαζομένων, είναι δραματικά επίκαιρο.

Ταυτοχρόνως το αίτημα για μια καθολική δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά βρίσκει την ιστορική αναφορά στο ανθρωπιστικό όραμα για μια λαϊκή παιδεία, όπως αποτυπώθηκε στα ντοκουμέντα του Νοέμβρη, ενάντια στην Παιδεία που υποτάσσεται στους νόμους της αγοράς. Η εκπαιδευτική πολιτική  συρρικνώνει τις ήδη χαμηλές δαπάνες με λιγότερα σχολεία χωρίς να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες λειτουργίας τους και με ελλείψεις εκπαιδευτικών, αφού στην 8ετία των μνημονίων οι διορισμοί εκπαιδευτικών παραμένουν στο μηδέν! 

Η παιδεία μετατρέπεται σε εμπόρευμα για «λίγους και εκλεκτούς» με τη χορηγία των κάθε λογής ειδωλολατρών της αγοράς και του Δ.Ν.Τ. στο πλαίσιο του «νέου Λυκείου». Έτσι οικοδομούν το «σχολείο της αγοράς» και το «πανεπιστήμιο – επιχείρηση» υποβαθμίζοντας τη μόρφωση σε πανάκριβες δεξιότητες δια βίου ειδίκευσης και κατάρτισης. Διαμορφώνει μια εκπαίδευση που είναι μακριά από τα δικαιώματα και τις ανάγκες των νέων, αδυνατώντας να προάγει την κριτική σκέψη και να διαμορφώσει ελεύθερους και σκεπτόμενους πολίτες.

«Η εγκαθίδρυση της  Λαϊκής κυριαρχίας συνδέεται αναπόσπαστα με την Εθνική Ανεξαρτησία από τα ξένα συμφέροντα, που χρόνια στηρίζουν την τυραννία της χώρας μας», όπως έγραφε η διακήρυξη της Σ.Ε. του Πολυτεχνείου και το σύνθημα «ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ»  που ήταν γραμμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου επανέρχονται με τον πιο επίκαιρο τρόπο. Η σχετικά πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ σηματοδοτεί την ευθυγράμμιση με τις επεκτατικές βλέψεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, όπυ πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου. Σηματοδοτεί την άσκηση πιέσεων για το Αιγαίο, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό, την προσφυγική κρίση, τις διαφορές στα Βαλκάνια. Αλλά και σε ζητήματα ενεργειακής εκμετάλλευσης στον εδαφικό και θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας. Για το χρέος και τις «μεταρρυθμίσεις» για θέματα προώθησης των αμερικάνικων μονοπωλιακών συμφερόντων στην Ελλάδα. Η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ.είναι πρόθυμη να προσφέρει  «γη και ύδωρ».

Το πραγματικό νόημα της εξέγερσης ενοχλεί όσους θέλουν να μετατρέψουν την επέτειο του Πολυτεχνείου σε μία αποστειρωμένη επετειακή γιορτή, όπου τα αιτήματα της δε συνδέονται με τη σημερινή πραγματικότητα και που οι εξεγέρσεις και ο αγώνας ανήκουν στο μακρινό παρελθόν. Ενοχλεί εξαργύρωσαν τις θυσίες των συναγωνιστών τους για μία καρέκλα στα υπουργικά ή βουλευτικά έδρανα, η οποία τους έδωσε σήμερα τη δυνατότητα να γίνουν συμμέτοχοι στο σφαγιασμό του ελληνικού λαού. Παραβλέπουν όμως ότι σε κάθε έναν που εξαργύρωσε την στάση του για τότε, αντιστοιχούν χιλιάδες άγνωστων, ανώνυμων αγωνιστών που πλήρωσαν με εξορίες, βασανιστήρια ακόμα και με τη ζωή τους τη συμμετοχή τους στον αγώνα ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Το Πολυτεχνείο στέλνει μήνυμα και προς τα αριστερά. Αφού και τότε η Αριστερά της «ευθύνης», η συστημική Αριστερά είτε μιλούσε για τους 300 προβοκάτορες είτε για αξιοποίηση της «φιλελευθροποίησης» με τον Μαρκεζίνη προβάλλοντας την πολιτική του συμβιβασμού στα πλαίσια της εθνικής αντιδικτατορικής ενότητας.
Λαός που ξεχνάει την ιστορία του είναι λαός χωρίς μέλλον . Η ιστορική λήθη είναι αυτή που επιτρέπει σήμερα σε φαντάσματα του παρελθόντος να προπαγανδίζουν τα «καλά της Η ιστορική λήθη είναι αυτή που επιτρέπει σήμερα σε φαντάσματα του παρελθόντος να προπαγανδίζουν τα «καλά της Χούντας», «ξεχνώντας» την επταετία της μαζικής μετανάστευσης, τα ατέλειωτα σκάνδαλα και τη διαφθορά, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια τις εξορίες και τις δολοφονίες αγωνιστών. Μιλούν για «πατριώτες – στρατιωτικούς» «ξεχνώντας» το ξεπούλημα της χώρας στους Αμερικάνους, αλλά και το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και την προδοσία της Κύπρου... Οι υποστηρικτές με τον πλέον ξεδιάντροπο τρόπο τόσο των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων του μεσοπολέμου όσο της στρατιωτικής δικτατορίας του 1967, προωθούν τις πρακτικές και τις αξίες αυτών των καθεστώτων, που βύθισαν στο σκοτάδι και το αίμα την ανθρωπότητα και τη χώρα.

Τους νεκρούς του Πολυτεχνείου τους τιμάμε πιάνοντας το νήμα της εξέγερσης και αγωνιζόμενοι σήμερα ενάντια σε ντόπιους και ξένους δυνάστες, ενάντια σε μνημόνια και δανειακές συμβάσεις, ενάντια σε ΕΕ και ΔΝΤ, ενάντια στα φασιστικά φαντάσματα που επανέρχονται μέσα στην κοινωνία προφέροντας ως λύση την ανθρωποφαγία και την τυφλή βία απέναντι σε ταλαίπωρους και εξαθλιωμένους. Τους τιμάμε γνωρίζοντας ότι ο εχθρός είναι το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα που στο όνομα του κέρδους εξαθλιώνει και εξανδραποδίζει τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος της ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης» 

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ - 44 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Τα αιτήματα της εξέγερσης παραμένουν αδικαίωτα

Πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ 3:30μμ

Συμπληρώθηκαν 44 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για την πτώση της χούντας και την παράδοση της εξουσίας από τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Φέτος, η «αριστερή» κυβέρνηση (με τον «φαιό» συγκυβερνήτη) μας έχει προσφέρει περισσότερο υλικό για να μιλήσουμε για την εγγενή αμερικανοδουλεία της ελληνικής αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού. Η περιδεής εμφάνιση του Τσίπρα μπροστά στον «διαβολικά καλό» Τραμπ και οι όρκοι πίστης στις «κοινές αξίες» με τον ματοβαμμένο αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, μας έσωσε ένα ακόμα μέτρο της αμερικανοδουλείας.

Τώρα, έγινε ακόμα πιο δύσκολο για τη σημερινή μνημονιακή συγκυβέρνηση να παίξει το παιχνίδι «είμαστε η δικαίωση του αγώνα του Πολυτεχνείου», όμως το θράσος ουδέποτε έλειψε απ' αυτά τα εξουσιολάγνα γουρούνια, που παραβλέπουν τον κίνδυνο της γελοιοποίησής τους.

Ανεξάρτητα, πάντως, από την «ιδιαίτερη» προσπάθεια των συριζαίων, είναι σίγουρο ότι και φέτος θα παρελάσουν από τα ραδιοτηλεοπτικά πάνελ και από τις στήλες των εφημερίδων οι γνωστοί «πρωταγωνιστές» εκείνης της εποχής, με τα ντενεκεδένια παράσημα απλωμένα στο στήθος τους, ότι θ' ακούσουμε αναλύσεις και απόψεις κάθε δυνατής απόχρωσης. Το μόνο που δε θ' ακούσουμε από τα αστικά Μέσα είναι αναφορές στο πραγματικό πνεύμα εκείνης της εξέγερσης και αναλύσεις που μπορούν ν' ανοίξουν συζήτηση για το «διά ταύτα» της εποχής μας. Αλίμονο αν η αστική προπαγάνδα εγκατέλειπε την παραχάραξη, τον ανούσιο βερμπαλισμό, την πρόστυχη ηθικολογία και εγκαινίαζε διαδικασίες που οδηγούν στη δημιουργία ανατρεπτικής συνείδησης. Θα ήμασταν εξαιρετικά αφελείς αν περιμέναμε κάτι τέτοιο. Αυτή τη συζήτηση πρέπει να την κάνουμε εμείς, με όρους κινήματος, όπως συνηθίζουμε να λέμε.

Στο κομβικό ερώτημα για το χαρακτήρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973, η δική μας απάντηση έχει εκτεθεί: Από την άποψη των κινητήριων δυνάμεών της σίγουρα δεν ήταν ταξική εξέγερση, αφού στηρίχτηκε κυρίως από φοιτητές, όμως ένα κομμάτι της εργατικής πρωτοπορίας την αγκάλιασε, συμμετείχε σ’ αυτή και αυτό προσέδωσε στην εξέγερση και ταξικά χαρακτηριστικά. Από την άποψη των προταγμάτων της τα πράγματα υπήρξαν ακόμη πιο θολά, καθώς όλα τα αντιδικτατορικά πολιτικά ρεύματα συμμετείχαν και προσπαθούσαν να επηρεάσουν τα πράγματα, χωρίς κανένα να είναι σε θέση να βάλει τη σφραγίδα του, όπως για παράδειγμα έβαλαν τη σφραγίδα τους στην Οκτωβριανή Επανάσταση οι Μπολσεβίκοι. Στο Πολυτεχνείο υπήρχαν από οπαδοί της αστικής δημοκρατίας μέχρι οπαδοί του κομμουνισμού. Οι δεύτεροι ήταν ασφαλώς πιο συγκροτημένοι, πιο οργανωμένοι, πιο αποφασισμένοι και επομένως βρίσκονταν πιο κοντά στο πνεύμα εκείνων που έσπασαν τα δεσμά του φόβου και βγήκαν στον αγώνα. Αντίθετα, για τους οπαδούς της αστικής δημοκρατίας τέτοιες μορφές αγώνα είναι από «άγνωστη γη» έως εχθρικές. Και βέβαια, σε μια αυθόρμητη εξέγερση δεν μπορούμε ν’ αναζητούμε καθαρά ιδεολογικοπολιτικά προτάγματα. Το αντιδικτατορικό ήταν το κυρίαρχο πρόταγμα, όμως αλλιώς το εννοούσαν οι κομμουνιστές και αλλιώς οι σοσιαλδημοκράτες.

Αποτιμώντας την εξέγερση του Πολυτεχνείου, υπό το φως των σημερινών αναγκών, στεκόμαστε σε δυο βασικά χαρακτηριστικά της.

Πρώτο, στο εξεγερτικό πνεύμα, το ξεπέρασμα κάθε είδους φόβου. Υπήρχε χούντα, τα πολυβόλα κροτάλιζαν, τα κρατητήρια είχαν μεταβληθεί σε μακελειά, όμως ο πόθος για την ελευθερία από τη μια και το πνεύμα της συλλογικότητας από την άλλη δημιούργησαν ένα γεγονός που θα στέκεται πάντα ψηλά στη νεοελληνική ιστορία. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάζουμε μαζικό ηρωισμό και διάθεση θυσίας, που διαλύει τα πολλά «εγώ» και δημιουργεί ένα μεγάλο «εμείς» (με όλες τις αντιφάσεις του), έτοιμο να πυρπολήσει και να πυρποληθεί για ένα μεγάλο σκοπό.

Δεύτερο, στα όρια που έθετε στην εξέγερση ο αυθόρμητος χαρακτήρας της. Δεν έφταιγε γι’ αυτό η νεολαία που εξεγέρθηκε. Εφταιγαν εκείνοι που παρίσταναν τη φυσική ηγεσία, καπηλευόμενοι αγώνες προγενέστερων εποχών. Oι εξεγέρσεις ωριμάζουν μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Οι οργανωμένες πρωτοπορίες είναι αυτές που μπορούν να τις μπολιάσουν με επαναστατικές ιδέες, να τις βοηθήσουν να συγκροτηθούν πολιτικά και οργανωτικά, να αναπτύξουν τη δυναμική τους, να δημιουργήσουν προϋποθέσεις νίκης. Ολ’ αυτά έλειπαν από την εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73, γιατί η οργανωμένη επαναστατική πρωτοπορία είχε προ πολλού διαβεί τον αστικό Ρουβίκωνα. Η αναθεωρητική ηγεσία είχε ξεπουλήσει τις επαναστατικές παραδόσεις του ΚΚΕ και έψαχνε μια θεσούλα κάτω από τον αστικό ήλιο. Δεν υπήρχε φυσική ηγεσία σ’ αυτό το ηρωικό εξεγερτικό γεγονός, γιατί οι ομάδες της λεγόμενης άκρας Αριστεράς αδυνατούσαν να παίξουν αυτό το ρόλο. Χαρακτηρίζονταν από επαναστατικό πνεύμα, αλλά και από αυθορμητίστικες απόψεις.

Σήμερα, 44 χρόνια από τότε, έχουμε ανάγκη και το εξεγερτικό πνεύμα και την επαναστατική πολιτική ηγεσία. Αν το 1973 το εξεγερτικό πνεύμα περίσσευε και η επαναστατική πολιτική ηγεσία έλειπε, σήμερα λείπουν και τα δύο.

Οι εξεγέρσεις του παρελθόντος γίνονται πηγή διδαγμάτων μόνο όταν το κοινωνικό κίνημα –χωρίς να μηδενίζει τίποτα– γίνεται αμείλικτα αυτοκριτικό με τις καθυστερήσεις του και γενικεύει θεωρητικά την πείρα του, έτσι που να μπορεί να οδηγεί τη δράση του σε ανώτερο επίπεδο. Για να τιμήσουμε το Νοέμβρη του '73 πρέπει να παραδειγματιστούμε από το εξεγερτικό του πνεύμα και ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουμε πως το μέγιστο καθήκον της εποχής μας είναι να δουλέψουμε για τη συγκρότηση μιας επαναστατικής πολιτικής ηγεσίας, ικανής να «συγχωνεύεται» με το αυθόρμητο κίνημα των εργατικών και νεολαιίστικων μαζών οδηγώντας το στο δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Μια ηγεσία όπως το Κόμμα των Μπολσεβίκων, που πριν από 100 χρόνια οδηγούσε το ρωσικό προλεταριάτο στη νικηφόρα έφοδο στους ουρανούς.

Διαβάστε - Δείτε:

O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρώτη φορά για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973. Εξομολόγηση Σοκ

Ιστορία: Για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Πολυτεχνείο: «39 σκαλοπάτια»

Το ανολοκλήρωτο Πολυτεχνείο

Εδώ (ξανά) Πολυτεχνείο, έτσι θα ανατρέψουμε το σφαγείο

Ο Τ. Κατιντσάρος για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Βίντεο της τηλεόρασης του 902 για το Πολυτεχνείο

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Το Πολυτεχνείο «Χ»

Από το Πολυτεχνείο στη Μεταπολίτευση και την απόπειρα διαγραφής της

Αγύριστο το μαρμάρινο κεφάλι

6 βίντεο για την εξέγερση του Πολυτεχνείου '73

Τα συμπεράσματα απ' την μάχη του Πολυτεχνείου

Οι «χρυσαυγίτες» στο Πολυτεχνείο του '73

Πολυτεχνείο ΄73: Θα είχε γίνει η εξέγερση αν δεν υπήρχαν κάποιοι που τους έλεγαν αλήτες;

Κατάργηση Σαρίας: Κυβερνητική Υποκρισία, Πολεμοκαπηλεία, Καταστολή Στρατού και Θρησκοληψία!

Από Δίκτυο Σπάρτακος , Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017 | 9:06 μ.μ.

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σε ανακοίνωση της τονίζει: "Κατάργηση της υποχρεωτικής εφαρμογής της Σαρία: μια μεταρρύθμιση που έχει αργήσει 
Η εξαγγελία μέτρων κατάργησης της υποχρεωτικής εφαρμογής της Σαρία για τις οικογενειακές και κληρονομικές υποθέσεις των μελών της μειονότητας της Θράκης συνιστά μία μεταρρύθμιση, η οποία, εφόσον πραγματοποιηθεί στην πλήρη της έκταση, θα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θετικές εξελίξεις στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της μειονότητας της Θράκης". 

Σαν σήμερα το 1980 οι μπάτσοι δολοφονούσαν Κουμή και Κανελλοπούλου

Σαν σήμερα το 1980 δολοφονήθηκαν από μπάτσους των ΜΑΤ η 20χρονη εργάτρια Σταματία Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Κύπριος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής. 

Οι μπάτσοι δολοφόνοι δεν βρέθηκαν και δεν τιμωρήθηκαν ποτέ.

Η ΕΔΕ που διατάχτηκε, όπως συμβαίνει συνήθως σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.

Την ίδια μέρα είχαμε δυο τουλάχιστον τραυματισμούς από αστυνομικά περίστροφα ενώ η αστυνομική βία είχε αποτέλεσμα πολλά εκατοντάδες σπασμένα κεφάλια διαδηλωτών, συλλήψεις κ.λ.π.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η κυβέρνηση τότε είχε απαγορεύσει την πορεία του Πολυτεχνείου πέρα από την πλατεία Συντάγματος.

Η απόφαση της κυβέρνησης είχε γίνει δεκτή από την πλειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΑΣΟΚ-ΚΚΕ) ενώ η μειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική) έκανε κάλεσμα για πορεία μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία.
Ανταποκρίθηκαν χιλιάδες άτομα και τότε η νύχτα της 16 Νοέμβρη του 1980 μετατράπηκε σε νύχτα του «Αγίου Βαρθολομαίου». Αφιονισμένοι ΜΑΤατζήδες ξεχύθηκαν χτυπώντας, σε μια τεράστια ακτίνα γύρω από το κέντρο των Αθηνών οτιδήποτε έμψυχο έβρισκαν μπροστά τους.

Και το φινάλε από τις στήλες του «Ιου» της «Ελευθεροτυπίας»:
«Στις 22.11.1980, στη Βουλή, διεξήχθη πολύωρη συζήτηση για τις οδομαχίες, την ευθύνη και το μέλλον της Δημοκρατίας. Ο Ζίγδης πάλι ήξερε με ποιους είναι. Στην κινδυνολογία περί "εκτροπής από ύποπτα στοιχεία" που υποστήριζαν οι περισσότεροι συνάδελφοί του, ο Ζίγδης αντέτασσε τα πραγματικά περιστατικά και δεν είχε καμιά πρόθεση να συγκαλύψει τα όργανα του κράτους για το καλό της χώρας.

"Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη", έλεγε ο Γ. Ράλλης, δικαιολογώντας το έργο των ΜΑΤ.

Ο Ζίγδης δεν συγκινήθηκε: "Η βασική αιτία του κακού είναι ότι η κυβέρνηση διατηρεί ένα Σώμα που αποτελεί ντροπή, τα ΜΑΤ. Δεν είναι αστυνομία αυτό, αυτό είναι Σώμα ΕΣ-ΕΣ, είναι χειρότερο από την ΕΣΑ, τα μέλη του είναι κακούργοι, όχι ότι οι άνθρωποι γεννήθηκαν κακούργοι, αλλά εκπαιδεύονται για να γίνουν κακούργοι. Τους είδα στη Ρόδο, όπου επιτέθηκαν εναντίον ενός λαού που έκανε μια ειρηνική παρέλαση. Επιτέθηκαν με τέτοια λύσσα, που δεν έχω δεί ούτε στους Ιταλούς φασίστες, όταν ήμουν παιδί στη Ρόδο (...) Ας έχουμε μια ειδική συνεδρίαση για το αν μπορεί μια Δημοκρατία να διατηρεί κρατικά όργανα , τύπου ΜΑΤ. Αυτά είναι μόνο για τους 'Χίτλερ', μόνο για τους 'Μουσολίνι'. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν σε μια δημοκρατική Πολιτεία".
(σ.σ σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε που "ζωγράφιζε" τον ρόλο των ΜΑΤ ο Ζίγδης).

Στην ίδια συζήτηση, οι πιο προσγειωμένοι ηγέτες της αντιπολίτευσης, Παπανδρέου και Φλωράκης, αρκέστηκαν σε υποδείξεις περί του χώρου και του χρόνου κατά τον οποίο οι αστυνομικές δυνάμεις θα έπρεπε να ανοίξουν τα κεφάλια των διαδηλωτών. 
"Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει", έλεγε ο Ανδρέας. Ηξερε ότι για να φτάσει στην εξουσία όφειλε να κάνει ορισμένες υποχωρήσεις».

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger