Νεοτερα

Ποιος «έριξε» τη σελίδα του Jo Di Graphics;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018 | 8:44 μ.μ.

Πηγή: Χρήστος Αβραμίδης - "Εφημερίδα των Συντακτών"

Θα μπορούσε να αποτελεί κάποιο «hoax», μια ψευδή είδηση απ’ αυτές που βρίσκει κανείς στον σωρό του διαδικτύου ή ίσως το νέο επεισόδιο κάποιας δυστοπικής τηλεοπτικής σειράς όπως το Black Mirror.

Και όμως είναι πραγματικότητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν ζητά την αφαίρεση δημοσίευσης του Ελληνα δημιουργού Jo Di Graphics, που απεικονίζει τον πρόεδρο της Τουρκίας βαμμένο με αίμα και την προτροπή «σταματήστε τον δολοφόνο Ερντογάν», ενώ ταυτόχρονα το ίδιο επιδίωκαν δεκάδες Ελληνες, οι οποίοι έκαναν μαζικές αναφορές στο Facebook προκειμένου να διαγραφεί η σελίδα.

Ο «Jo Di» είναι γνωστός χρήστης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στα οποία χρησιμοποιεί τη γραφιστική έτσι ώστε να ασκήσει κριτική στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα.

Η σελίδα του στο Facebook είχε περισσότερους από 30.000 ακόλουθους, ενώ εκατομμύρια χρήστες αλληλεπιδρούσαν κάθε χρόνο με τις δημιουργίες του. Ο ίδιος διαμένει στο εξωτερικό όπου και εργάζεται ως οδοντίατρος εδώ και 8 χρόνια.

Το Twitter σε μήνυμά του προς τον «Jo Di» επισύναψε απόφαση δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, σύμφωνα με την οποία απαιτείται η διαγραφή δημοσιεύσεων από πολλούς χρήστες σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα που ασκούν κριτική στον Ερντογάν.

Το Twitter ανέλαβε να ενημερώσει και να προτρέψει τους χρήστες να διαγράψουν μόνοι τους τις δημοσιεύσεις τους γιατί, όπως αναφέρει, ενδεχομένως «θα κληθεί το ίδιο να λάβει δράση».

Αιφνιδιαστικό «κατέβασμα»

Το μήνυμα του Facebook για το κατέβασμα της σελίδας, χωρίς καμιά αιτιολόγηση...  

Δύο μέρες μετά το Facebook διέγραψε αιφνιδιαστικά τη σελίδα χωρίς καν να εξηγήσει τον λόγο, με τον γνωστό δημιουργό να δηλώνει ότι πιθανολογεί πως είτε πρόκειται για συμμόρφωση στην απόφαση του τουρκικού δικαστηρίου και συνεπώς στις «πολιτικές επιλογές του Ερντογάν», είτε για ικανοποίηση των αναφορών που έκαναν Ελληνες εθνικιστές και άρα συμμόρφωση στον ελληνικό φασισμό.

«Λίγες εβδομάδες πριν ήταν οι ομοφοβικές απειλές Ελλήνων φασιστών με αφορμή τη στάση μου για τα συλλαλητήρια και ύστερα ήρθε ο... Ερντογάν» δηλώνει αποκλειστικά στην «Εφ.Συν.» ο Jo Di Graphics.

«Για μένα δεν έχει σημασία αν την απειλή την εξαπολύει Ελληνας ή Τούρκος. Ο εθνικισμός είναι το ίδιο προβληματικός, είτε τούρκικος είτε ελληνικός. Τα λέει το μουσικό συγκρότημα Social Waste καλύτερα από μένα στο τραγούδι για τον Μπερκίν Ελβάν. Ενα ζήτημα είναι τι ρόλο παίζει το Twitter και το Facebook απέναντι σε έναν αυταρχικό κυβερνήτη, που όποτε ήθελε κατέβαζε τους διακόπτες των συγκεκριμένων μέσων. Αν κάποιο δικαστήριο στη Ζάμπια πάρει μια απόφαση, πρέπει να συμμορφωθούμε; Ή, αντίστοιχα, αν η σελίδα έπεσε λόγω των φασιστών, τελικά τα Τάγματα Εφόδου, εκτός από την Ελληνική Αστυνομία, κάνουν κουμάντο και στο Facebook;»

Το «Stop killer Erdogan»
 
                                                                                                     «Jo Di» 

Ο «Jo Di» μάς εξηγεί πώς εμπνεύστηκε το επίμαχο γράφημα:

«Ηταν λίγο μετά την επίθεση στην Αγκυρα το 2015 όπου οι διαδηλωτές φώναζαν “Stop killer Erdogan”. Ομως ήρθε ξανά στην επικαιρότητα και χρησιμοποιήθηκε από διαδηλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο για τη σφαγή στο Αφρίν. Είναι αξιοσημείωτο ότι μπορεί και χρησιμοποιείται σήμερα για να στιγματίσει την ίδια πολιτική. Η εξουσία αποφάνθηκε: “Δεν θέλω να υπάρχει. Να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποτέ”. Και αυτό είναι που αξίζει. Ουσιαστικά πρόκειται για τον ιντερνετικό τρομονόμο (ν. 5651) του Ερντογάν που είχε ανησυχήσει τα Ηνωμένα Εθνη, ενώ η άλλη αναφορά στη δικογραφία αφορά το περίφημο άρθρο 299 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο απαγορεύεται η οποιαδήποτε προσβλητική αναφορά στο πρόσωπο του προέδρου της Τουρκίας και η παράβαση τιμωρείται με ποινή φυλάκισης».

Η δημοσίευση του «Jo Di» όμως δεν είναι η μόνη που συμπεριλαμβάνεται στην απόφαση του τουρκικού δικαστηρίου.

Απαιτείται η διαγραφή περίπου ακόμα 80 δημοσιεύσεων σε Twitter, Facebook, άλλα κοινωνικά δίκτυα μα και διευθύνσεις διάφορων blogs, που αφορούν τις πράξεις του Ερντογάν.

Στη συγκεκριμένη λίστα περιλαμβάνονται 10 διαφορετικές διευθύνσεις και λογαριασμοί που είχαν αναδημοσιεύσει το γράφημα του Jo Di.

«Είναι σαν να προσπαθεί να αντιγράψει λίγο από TTIP. Και το εφαρμόζει σε κάτι που καλύπτει ουσιαστικά ολόκληρο τον κόσμο, το διαδίκτυο» σχολιάζει ο Jo Di. «Την ίδια στιγμή συνεχίζουν να βαφτίζουν την Τουρκία “ασφαλή χώρα”, για να πετύχουν τους απάνθρωπους σχεδιασμούς τους ενάντια στους πρόσφυγες. Ποια ασφαλής χώρα; Εως τώρα 150.000 έχουν απολυθεί και 50.000 είναι στη φυλακή. Ούτε για τους ίδιους τους πολίτες της δεν είναι ασφαλής».

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο «Jo Di» ενοχλεί με τη στάση του.

«Πριν από μερικά χρόνια ήταν τα μηνύματα του Βαγγέλη Μαρινάκη και τα εξώδικα του Αδ. Γεωργιάδη. Προχθές οι απειλές των ομοφοβικών ακροδεξιών. Δεν θα σταματήσω. Διαβάζω τη βιογραφία του Πάνου Τζαβέλα και σκέφτομαι ότι αν σταματήσουμε εμείς, τι θα έπρεπε να κάνουν όλοι εκείνοι οι κομμουνιστές που τους σκότωναν λίγο λίγο κάθε μέρα. Εγώ θα συνεχίσω με τις αξίες και τα ιδανικά, γιατί είναι σημαντικό να μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος το βράδυ» καταλήγει.

Και εσύ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς την 24η Φλεβάρη!

Σαν σήμερα στις 24 Φλεβάρη του 1943 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συντονισμένη απεργία και διαδήλωση ενάντια στην επιστράτευση που πήγαν να επιβάλλουν στον σκλαβωμένο τότε λαό μας οι δυνάμεις του άξονα.

Μετά τις τεράστιες απώλειες που είχε επιφέρει ο Κόκκινος Στρατός στις χιτλερικές δυνάμεις με αποκορύφωμα την νίκη του στην μάχη του Στάλιγκραντ, τα γερμανικά στρατεύματα χρειαζόταν επειγόντως νέες δυνάμεις.
Να υπάρξουν δηλαδή γερμανοτσολιάδες από κατακτημένα κράτη ή να αποδεσμευτούν Γερμανοί που μέχρι τότε δεν ήταν στα πολεμικά μέτωπα αλλά απασχολούταν στα μετόπισθεν δουλεύοντας σαν εργάτες σε Γερμανικά εργοστάσια, ειδικά κατασκευής πολεμικού υλικού.

Αυτός ήταν και ο λόγος που στις 30 του Γενάρη του 1943 ο αντιστράτηγος Αλεξάντερ Λερ, στρατιωτικός διοικητής των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων ΝΑ Ευρώπης, εξέδωσε μία διαταγή η οποία μεταξύ άλλων έγραφε:

«1. (...) Κάθε κάτοικος της Ελλάδας ηλικίας 16-45 χρόνων είναι υποχρεωμένος, όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες, να αναλάβει δουλιά για γερμανικές ή ιταλικές υπηρεσίες που του υποδείχτηκε. Ανδρικές εργατικές δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να εργαστούν κι έξω από τον μόνιμο τόπο κατοικίας τους, αν χρειαστεί σε κοινότητες στρατοπέδευσης. 
2. Η πρόσκληση για την ανάληψη της δουλιάς γίνεται άμεσα από τις γερμανικές υπηρεσίες ή μέσω των εντεταλμένων απ' αυτές ελληνικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα των επιθεωρήσεων εργασίας και των δημάρχων... 
4. Οποιος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τις παραγράφους 1 και 2 τιμωρείται με χρηματική ποινή απεριορίστου ύψους, φυλάκιση ή ειρκτή ή με στρατόπεδο αναγκαστικής εργασίας».

Η αντίδραση σ’ αυτή την απόφαση των Γερμανών, από τον ελληνικό λαό υπήρξε άμεση.
Η μάχη του ενάντια στην πολιτική επιστράτευση άρχισε με τη συντονισμένη απεργία και διαδήλωση στις 24 Φλεβάρη 1943 και ολοκληρώθηκε με τον πανελλαδικό λαϊκό ξεσηκωμό στις 5 το Μάρτη.
Και ένας αποφασισμένος λαός νικάει. Με τις κινητοποιήσεις του κατόρθωσε τη ματαίωση της επιστράτευσης.

Διαβάστε το κείμενο του Γ. Πετρόπουλου στο "Ριζοσπάστη": Η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης

Και ένα σχετικό άρθρο του Χ. Πασαλάρη που δημοσιεύτηκε στην στην εφημερίδα Realnews πριν μερικά χρόνια.

Και εσύ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς την 24η Φλεβάρη!

 ΑΝ ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ εκ των σημερινών εν ενεργεία ηγετών έζησε τα σκληρά χρόνια της κατοχής θα πρέπει να έχουν διαβάσει τι ακριβώς συνέβη στην Αθήνα, σαν σήμερα, στις 24 Φεβρουαρίου του 1943, όταν οι ναζί συμπατριώτες της Μέρκελ κατείχαν και βασάνιζαν και καταλήστευαν τη μαρτυρική μας πατρίδα. Θα τα θυμίσω όχι μόνο γιατί τα έζησα από πολύ κοντά, αλλά και για να μαθαίνουν οι σημερινοί πώς πρέπει να κάνουν αντίσταση, αν θέλουν να έχουν ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!..

ΕΚΕΙΝΕΣ τις μέρες ο Χίτλερ ανάγκασε όλες τις κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης να επιστρατεύσουν χιλιάδες πολίτες τους για τα γερμανικά κάτεργα. Το αποτόλμησε και στην Ελλάδα με ένα διάγγελμα του προς τον φίλο του, δωσίλογο πρωθυπουργό Λογοθετόπουλο, που η Γερμανίδα σύζυγος του, συγγενής του στρατάρχη φον Λιστ, έλυνε και έδενε. Μόλις όμως δημοσιεύθηκε το διάταγμα της πολιτικής επιστράτευσης ο αθηναϊκός λαός ξεσηκώθηκε σε ένα τεράστιο συλλαλητήριο και με επικεφαλής αγωνιστές της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ κατέλαβε το Υπουργείο Εργασίας επί της οδού Τοσίτσα...

ΜΕΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΤΗ Κώστα Μανωλκίδη σκαρφαλώσαμε εκείνη τη μέρα στον 4ο όροφο του υπουργείου και βάλαμε φωτιά στα αρχεία, ώστε να μη βρεθούν τα ονόματα των υπό επιστράτευση εργατών. Αυτά την ώρα που τα τανκς των Γερμανών και Ιταλών άδειαζαν τις σφαίρες τους στο πλήθος με αποτέλεσμα να σκοτώσουν τρεις διαδηλωτές και να τραυματίσουν πάνω από τριάντα. Ο ξεσηκωμός επαναλήφθηκε στις 5 Μαρτίου με ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή και με περισσότερα θύματα. Είχε μεσολαβήσει στις28 Φεβρουαρίου η πάνδημη κηδεία του Κωστή Παλαμά, με όλη την Αθήνα να τον συνοδεύει στο Α' Νεκροταφείο.

01 ΚΑΤΑΚΤΗΤΈΣ τα έχασαν κυριολεκτικά. Εντρομοι απέσυραν το διάταγμα της επιστράτευσης και έδιωξαν τον Λογοθετόπουλο από την πρωθυπουργία για να διορίσουν τον Ράλλη. Η μαρτυρική Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που κατάφερε να νικήσει τον κατακτητή και να ματαιώσει την πολιτική επιστράτευση. Οπως αργότερα θα κατάφερνε να ματαιώσει και την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία και Θράκη, παρατάσσοντας το μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα στην Ευρώπη, που ξεκίνησε με το κατέβασμα της γερμανικής σημαίας από τον Γλέζο και τον Σάντα τον Μάιο του 1941...

ΤΑ ΘΥΜΙΖΩ όλα αυτά σήμερα μήπως και πεισθούν επιτέλους οι άκαπνοι της εξουσίας αλλά και της αντιπολίτευσης ότι με τον λαό και την ηγεσία του ενωμένους σε ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΟΘΙΑ όπως τότε, τα πάντα είναι δυνατά: Και το μνημόνιο να κουρελιαστεί και τα δάνεια να κουρευτούν και οι αποζημιώσεις να πληρωθούν και-το σπουδαιότερο- ο σεβασμός προς την Ελλάδα να αποκατασταθεί. Πολύ περισσότερο που σήμερα δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με τα τανκς του φον Λιστ, ούτε με το Σκοπευτήριο της Καισαριανής ούτε με το Χαϊδάρι του ηρωικού Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ούτε (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) με 300.000 νεκρούς από πείνα...

ΤΙ ΔΙΑΒΟΛΕΜΕΝΗ σύμπτωση όμως! Και τότε, όπως και τώρα, με το μέρος της ναζιστικής Γερμανίας ήταν η βόρεια Ευρώπη. Η Νορβηγία του Χάμσουν και του Κουίσλιγκ, αλλά και η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Φινλανδία, η Δανία, η Σουηδία, ήσαν αμαχητί υποταγμένες στον Χίτλερ. Ενώ η νότια Ευρώπη, με πρωτοπόρες την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία, τη Γαλλία, ακόμη και την Ιταλία (μετά την εκτέλεση του Μουσολίνι) πρωτοστάτησε στον συμμαχικό αγώνα…

Τότε η πολιτική επιστράτευση του Χίτλερ τινάχτηκε στον αέρα με δύο παλλαϊκά συλλαλητήρια... Τώρα; Τώρα είναι η σειρά των μνημονίων να τιναχτούν στον αέρα. Πώς; Πάλι με μια ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΟΘΙΑ, που μπορεί να γίνει ο φόβος και τρόμος των δανειστών γιατί θα ανάψει φωτιές σε όλη τη νότια Ευρώπη... Και τότε... Είναι όμως και τα πέντε δάκτυλα έτοιμα και πρόθυμα να γίνουν γροθιά;

Η πολιτική της διοίκησης της ΔΕΗ δεν είναι ανάλγητη, είναι δολοφονική - Εκοψαν το ρεύμα σε πολίτη που ζει χάρη σε μηχανική υποστήριξη

Εδώ δεν μπορεί να μιλάμε απλώς για αδιαφορία, ούτε καν για αναλγησία "αρμοδίων". Στην προκειμένη περίπτωση ο μόνος χαρακτηρισμός που τους αξίζει είναι "εν δυνάμει συνειδητοί δολοφόνοι". Και αναφερόμαστε στους "υπευθύνους" για τις διακοπές ρεύματος σε καταναλωτές της ΔΕΗ.

Το γεγονός που έφερε χτες το απόγευμα στην δημοσιότητα ιστοσελίδα της Λαμίας, δύσκολα μπορείς να το περιγράψεις με "κόσμιο" τρόπο και "στρογγυλεμένες" εκφράσεις.
Κι αυτό γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με μια κατάσταση τυπολατρίας ενός γραφειοκράτη που επικαλούμενος εγκυκλίους και υπηρεσιακές διατάξεις προχωράει σε μια πράξη που πιθανόν να έχει οδυνηρά για συμπολίτη μας αποτελέσματα.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια περίπτωση που κάποιος αναλαμβάνει το ρίσκο να στερήσει μια ανθρώπινη ζωή για να κάνει το "υπηρεσιακό καθήκον" του. Και προφανώς συνυπεύθυνοι είναι κι αυτοί που τον "οχυρώνουν" πίσω από "εντολές" και κανονισμούς.

Η συγκεκριμένη είδηση τιτλοφορείτε: "Έκοψαν το ρεύμα σε πνευμονοπαθή / Κατέληξε στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση" και από το ρεπορτάζ πληροφορούμαστε ότι "μεταξύ ζωής και θανάτου μεταφέρθηκε χθες το βράδυ στο Νοσοκομείο Λαμίας", ένας κάτοικος της πόλης ο οποίος πάσχει από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια και τα τελευταία δέκα χρόνια, ζει, χάρη στη μηχανική υποστήριξη και την παροχή οξυγόνου, που βέβαια λειτουργεί με ρεύμα.
Ο ίδιος και η σύζυγος του βρισκόμενοι σε πλήρη ένδεια, αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. (Το εισόδημα της οικογένειας είναι 313 ευρώ το μήνα, αναφέρει το δημοσίευμα και το οποίο συμπληρώνει: Με τα χρήματα αυτά θα πρέπει να καλύψουν φάρμακα, ενοίκιο, ρεύμα, νερό, φαγητό).
Κι ενώ τόσο οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ όσο και οι τεχνικοί που προχώρησαν στην διακοπή του ρεύματος ήταν ενήμεροι ότι ένας συμπολίτης μας ζούσε με μηχανική υποστήριξη και η διακοπή αυτής της λειτουργίας μπορούσε να αποβεί μοιραία γ' αυτόν, δεν δίστασαν να προβούν στην εγκληματική τους ενέργεια.

Λεπτομέρειες γι'αυτό το περιστατικό ακούμε στο παρακάτω βίντεο. Κι αν στην προκειμένη περίπτωση οι "αρμόδιοι" της ΔΕΗ, μετά την κατακραυγή που δημιουργήθηκε όταν ήρθε στην δημοσιότητα αυτό το γεγονός, αναγκάστηκαν να επανασυνδέσουν το ρεύμα σ' αυτόν τον συμπολίτη μας, ας αναλογιστούν τι θα είχε συμβεί αν αυτή η εγκληματική τους τακτική είχε θύματα.


Αντί για οποιοδήποτε δικό μας σχολιασμός παραθέτουμε μια προηγούμενη ανακοίνωση του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Αττικής

Η πολιτική της διοίκησης της ΔΕΗ δεν είναι ανάλγητη, είναι δολοφονική

-Τη στιγμή που η διοίκηση της ΔΕΗ χαρίζει εκατομμύρια στους απατεώνες της Energa και Power Hellas για να κάνουν τις διακοπές τους στη Μύκονο,

-Τη στιγμή που τα χρέη των κομματικών γραφείων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ "ξεχνιούνται" να εισπραχθούν και διαγράφονται,

-Τη στιγμή που ο Μυτιληναίος και οι άλλοι κόρακες της "ανάπτυξης" απολαμβάνουν γιγαντιαίες εκπτώσεις στην τιμή του ρεύματος σαν μια "ευαίσθητη κοινωνική ομάδα"...

-Τη στιγμή που η διοίκηση της ΔΕΗ και τα μνημονιακά ΜΜΕ των νταβατζήδων "αγανακτούν" για τους "κατεβασμένους διακόπτες" δυσφημώντας τους αγώνες των εργαζομένων της ΔΕΗ,

Την ίδια στιγμή για οφειλή ρεύματος 237,00 ευρώ, η ΔΕΗ, παρά τις προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο της υγείας της, κόβει το ρεύμα απροειδοποίητα από την τετραπληγική γυναίκα στα Χανιά και την δολοφονεί εν ψυχρώ.

Κόβει το ρεύμα από κάθε αναξιοπαθούντα πολίτη, από κάθε λαϊκό νοικοκυριό θύμα της μνημονιακής λαίλαπας, της ανεργίας, της φοροληστείας, της ανάλγητης αύξησης των τιμών στα κοινωνικά αγαθά.

Η πολιτική της ΔΕΗ πλήρως ευθυγραμμισμένη με την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε., αλλά και με τις επιταγές των δανειστών και του κεφαλαίου, είναι ένα όπλο τσακίσματος και αφανισμού των λαϊκών στρωμάτων. Είναι μια πολιτική που οδηγεί δεκαετίες πίσω, στα χρόνια της υποταγής, της εξαθλίωσης, της απόλυτης φτώχειας.

Και αν η "δημόσια" ΔΕΗ, που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε με χρήματα του δημοσίου, υιοθετεί τέτοιες βάρβαρες πολιτικές, ας σκεφτούμε ποιά βαρβαρότητα μας περιμένει αν την αναλάβουν οι ιδιώτες, αρπάζοντάς την με ψίχουλα από όλους εμάς. Θα μιλάμε για γενοκτονία και απόλυτο σκοτάδι.

Το λαϊκό κίνημα πρέπει να αντιταχθεί σθεναρά και με αποφασιστικότητα, στις αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ, στο ξεπούλημα της ΔΕΗ, στην παράδοση της δημόσιας περιουσίας στα χέρια των αρπαχτικών της "ανάπτυξης" και της "απελευθέρωσης των αγορών". Πρέπει να αντιταχθεί σε κάθε ανάλγητη πολιτική που σπέρνει το θάνατο, που μας βυθίζει στο σκοτάδι και την εξαθλίωση.

Χθες ήταν η άρρωστη γυναίκα στα Χανιά, προχθές η μικρή Σάρα, τις προάλλες οι φοιτητές στη Λάρισα. Αύριο, θα είσαι εσύ, όλοι εμείς. Και γι' αυτά τα εγκλήματα-δολοφονίες δεν θα λογοδοτήσει κανείς. Όπως δεν θα λογοδοτήσουν τα κοράκια της Energa και της Power Hellas, οι διοικήσεις της ΔΕΗ που χαρίζουν τα δικά σου λεφτά σε κάθε απατεώνα, σε κάθε μεγαλοκαρχαρία, σε κάθε πολιτικό κόμμα που ψηφίζει, στηρίζει και εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές.

ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΕΣ
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ

ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ
ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής 

Οι νεκροί από πυροβολισμούς μιας μόνο χρονιάς στις ΗΠΑ είναι περισσότεροι από όσοι Αμερικάνοι σκοτώθηκαν στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, και τις τρομοκρατικές επιθέσεις μαζί!

Γράφει ο mitsos175.

Από αυτόν όλα τα περίμενα, αλλά η δήλωση του παλαβού Προέδρου των ΗΠΑ “Καλά εκπαιδευμένοι καθηγητές/ προπονητές που γνωρίζουν να χειρίζονται τα όπλα θα λύσουν αμέσως το πρόβλημα προτού φτάσει η αστυνομία”, είναι πραγματικά απίστευτη.
Δεν μου κάνει εντύπωση οι έντονες αντιδράσεις του κόσμου, αλλά ότι ακόμα δεν τον έχουνε μαζέψει οι “άνδρες με τα άσπρα”, να τον πάνε στο πλησιέστερο ψυχιατρείο.
Ρε Αμερικάνοι, μιλάμε για κάποιον που μπορεί να κάνει Πυρηνικό Πόλεμο και τον αφήνετε έτσι; Χωρίς φάρμακα, περίθαλψη; Και καλά εσείς, ο υπόλοιπος πλανήτης τι σας φταίει;

Φανταστείτε να ακολουθήσουν τη συμβουλή του, να βάλουν οπλισμένους και εκπαιδευμένους να σκοτώνουν για να κάνουν μάθημα! Εγώ πάντως σε τέτοιο σχολείο δεν έστελνα παιδί. Θα του μάθαινα μόνος μου να διαβάζει και να γράφει. Τουλάχιστον θα κινδυνέψει λιγότερο.

Κάντε εικόνα: Σε κάποια σχολική αίθουσα πχ να λέει ο τρομοκράτης (γιατί ένοπλος και αποφασισμένος να σκοτώσει εκπαιδευτικό δεν τον λες) “Παιδιά ησυχία”! Κι αν τυχόν δεν ακούσουν οι μαθητές, να αρχίσει τις ριπές! “Είπαμε ησυχία”. Νεκρική...

Φαντάζομαι ακόμα τι θα γίνει, αν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των “συναδέλφων πολεμιστών”. Μονομαχία στο προαύλιο στο τέλος της πρώτης ώρας!

Καλέ πρόεδρε μόνο οι καθηγητές θα οπλοφορούν; Κι οι μαθητές! Από τα νήπια, δώσε χειροβομβίδες αντί για μπάλες. Αφού τελικά πυροβολημένοι τους ψηφίζουν...
Και καινούριο μάθημα σκοποβολής στα σχολεία! Να βαράν στο ψαχνό όχι στο γάμο του Καραγκιόζη.

“Που είναι τα παιδιά; - Στο σχολείο, παίζουν πόλεμο”! Προσοχή παιδάκια δεν είναι playstation. Αν χάσετε... λοιπόν έχετε μόνο μια ζωή.

Τρέλα, μιλάμε για τρέλα με κορδέλα! Αν καθίσει λίγο ακόμα ο “Τραμπάκουλας” βλέπω το πλανήτη ... φλαμπέ.

Η ειρωνεία είναι πως οι ΗΠΑ κόπτονται δήθεν για τις ζωές στη Βόρειο Κορέα, το Ιράν, τη Συρία... όπου η κυβέρνηση ενός κράτους δεν τους κάνει τα χατίρια. Δεν κοιτάνε τι γίνεται στη χώρα τους. Κάθε χρόνο χάνουν κοντά στις δώδεκα χιλιάδες ανθρώπους. Χάνουν περισσότερους από πυροβολισμούς μεταξύ τους από όσους σκοτώνονται στους πολέμους!

Οι νεκροί από πυροβολισμούς μιας μόνο χρονιάς στις ΗΠΑ είναι περισσότεροι από όσοι Αμερικάνοι σκοτώθηκαν στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, και τις τρομοκρατικές επιθέσεις μαζί!
Μιλάμε για σφαγή.
Κανονικά θα έπρεπε (σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΝΑΤΟ της ΕΕ κλπ) να επιβάλλονταν βαριές κυρώσεις στις ΗΠΑ για το μακελειό που γίνεται στους ίδιους τους πολίτες της! Αλλά άλλο υπερδύναμη άλλο τα υπόλοιπα κράτη...

Δεν πρόκειται όμως περί τρέλας. Πρόκειται περί κυνισμού, αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή.
Οι εταιρίες όπλων στήριξαν τον νυν Πρόεδρο κι αυτός τους βγάζει την υποχρέωση.
Φυσικά η ανθρωποφαγία τους είναι αποτέλεσμα της λαιμαργίας για κέρδη με κάθε κόστος. 

Φανταστείτε λοιπόν, αν κάνουν αυτά στους ίδιους τους ψηφοφόρους τους, τι κάνουν σε άλλους λαούς. Όλα για τα λεφτά!

Είμαστε μια χρεοκοπημένη αποικία. Αλλά ελπίζω ποτέ - μα ποτέ να μην καταντήσουμε Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής... 

Παύλος Τζίμας VS Παύλος Πολάκης. "Πιασ' τον έναν, χτύπα τον άλλον". (Και δυο λόγια για μια αποτυχημένη εκδοτική προσπάθεια του ΚΚΕ)

Από giorgis , Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018 | 2:24 μ.μ.


Του Γ. Γ.

Είναι γεγονός ότι απ' την «σχολή Ριζοσπάστη», "αποφοίτησαν" πολλοί δημοσιογράφοι οι οποίοι σήμερα έχουν στελεχώσει τα περισσότερα αστικά ΜΜΕ και παίζουν βασικό ρόλο στην διαμόρφωση της λεγόμενης «κοινής γνώμης».

Χαρακτηριστικά παραδείγματα η Όλγα Τρέμη, Τάσος Τέλλογλου, Δήμος Βερύκιος, Παύλος Τζίμας κ.α.

Για τον τελευταίο θα μιλήσουμε με αφορμή την αντιπαράθεση που ξεκίνησε με τον Παύλο Πολάκη.
Συγκεκριμένα, μιλώντας στην ραδιοφωνική του εκπομπή, το τσιράκι του Αλαφούζου, αποκάλεσε «τσόγλανο που χασκογελούσε» τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας, θεωρώντας απρεπή την συμπεριφορά του, κατά την διάρκεια της χθεσινής ομιλίας στην βουλή του πρώην πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμένου, για τη σύσταση Προανακριτικής για το σκάνδαλο της Novartis.

Προφανώς ο Πολάκης ο οποίος μαζί με τον Καρανίκα έχουν δημιουργήσει "σχολή δημοσιογραφικής γραφής" δεν θα μπορούσε να προσπεράσει την μομφή που δέχτηκε και την απάντησή του την διαβάζουμε στην διπλανή εικόνα.

Δεν είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε για την πολιτική διαδρομή του Παύλου Τσίμα που στα νιάτα του υπήρξε καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΝΕ, καθιερώθηκε δημοσιογραφικά σαν πολιτικός αρθρογράφος στον "Ριζοσπάστη", χρημάτισε ο τελευταίος διευθυντής της εφημερίδας "ΠΡΩΤΗ", ενός εντύπου που ουσιαστικά ελεγχόταν από το ΚΚΕ.


Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση γιατί πιθανόν αρκετοί αναγνώστριες/ες να αγνοούν την ύπαρξη αυτού του εντύπου.
Ηταν αρχές Απρίλη του 1986, όταν κυκλοφόρησε αυτή η εφημερίδα με διευθυντή τον Λυκούργο Κομίνη.
Η υποδοχή που δέχτηκε από το αναγνωστικό κοινό, ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Σάρωσε κυκλοφοριακά.

Είχε φτάσει να πουλάει σχεδόν 90.000 φύλλα την ημέρα, κάτι πρωτόγνωρο για εφημερίδα της αριστεράς.

Χρηματοδότης της παρουσιαζόταν ο Χρήστος Καλογρίτσας, ένας επιχειρηματίας με πολύ καλές σχέσεις με το ΚΚΕ και προσωπικός φίλος του Χαρίλαου Φλωράκη.

Καπάκι όμως ήρθε η έκρηξη στον πυρηνικό σταθμό «Βλαντιμίρ Ιλιτς Λένιν», στο Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας και η στάση της εφημερίδας την οδήγησε στην ανυποληψία και στην κυκλοφοριακή κατρακύλα.
Οταν ακόμα και η τότε ηγεσία της ΕΣΣΔ ψέλλιζε για τους κινδύνους της ραδιενέργειας η "Πρώτη" κυκλοφορούσε με τίτλο -που αποδίδεται στον Μίκη Ανδρουλάκη ο οποίος μαζί με τον Π. Λαφαζάνη έδιναν εκ μέρους του Π.Γ. του ΚΚΕ την πολιτική κατεύθυνση της εφημερίδας-: «Οι συνέπειες της εκλείουσας ραδιενέργειας δεν ξεπερνούν αυτές που μπορούν να έχουν οι πολίτες από το κάπνισμα ενός τσιγάρου». 

Επί εποχής διεύθυνσης της εφημερίδας από τον Π. Τσίμα η "Πρώτη" "βούλιαξε" εντελώς κυκλοφοριακά με την επιλογή της να παρέχει ολόπλευρη υποστήριξη στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα, μέχρι που έβαλε λουκέτο τον Σεπτέμβρη του 1990.
(Υπήρξαν και πολιτικοί λόγοι για το κλείσιμο της εφημερίδας και ίσως σε άλλη ανάρτησή μας να αναφερθούμε πιο αναλυτικά).


Και να επανέλθουμε από κει που ξεκινήσαμε. Ο Παύλος Τσίμας λοιπόν, που σημειωτέον υπήρξε και διευθυντής του ραδιοφώνου 902 στα FM, μετά απ' αυτή την επαγγελματική διαδρομή του απέκτησε την φήμη του "σοβαρού αριστερού δημοσιογράφου" και έγινε περιζήτητος από τα αστικά ΜΜΕ.
Βρέθηκε με εκπομπές στην κρατική τηλεόραση, στο Mega, στον Σκάι και τώρα τον παρακολουθούμε σαν "πολιτικό αναλυτή" στα ΜΜΕ που ελέγχει ο Αλαφούζος.

Προφανώς "πούλησε" σε πολύ καλή τιμή όσα υποτίθεται ότι πίστευε στο παρελθόν. Τώρα δεν έχει κανένα πρόβλημα να ειρωνεύεται, να συκοφαντεί και να προβοκάρει όσα πριν παρουσιαζόταν να ασπάζεται όπως ακούμε σ' αυτό το ηχητικό- γι' αυτό και τον συνοδεύει το γνωστό σύνθημα: "Το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα". 
Με δυο λόγια δηλαδή κατάντησε ένα γλοιώδεις, αποκρουστικό, υποκείμενο, ντουντούκα των συμφερόντων των αφεντικών του.


Δεν είναι από καλύτερη πάστα πλασμένος αυτός που σήμερα παρουσιάζεται να έχει αντιπαράθεση με το τσιράκι του Αλαφούζου.
Ο Παύλος Πολάκης, δηλαδή.

Το πώς μπορεί να σε μεταλλάξει η εξουσία το βλέπουμε χαρακτηριστικά στο πρόσωπο του αναπληρωτή υπουργού υγείας.

Ξεκίνησε την πολιτική του διαδρομή σαν στέλεχος στην Οργάνωση Σπουδάζουσας της ΚΝΕ. Πέρασε ένα διάστημα από το ΝΑΡ, κάποια στιγμή φλερτάρισε με το ΕΠΑΜ του Καζάκη, και σήμερα έχει καταντήσει ένα εξουσιαστικό θρασίμι.

Κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, σαν ειδικευόμενος γιατρός, ο Π. Πολάκης, στο νοσοκομείο της Νίκαιας, έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, κερδίζοντας τον σεβασμό και την εκτίμηση όλων των συναδέλφων του και των ασθενών.

Επίσης είχε σταθεί πρωτοπόρος σε όλες τις διεκδικήσεις του κλάδου, βρέθηκε μπροστάρης μαζί με άλλους γιατρούς από το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην δημιουργία της Αριστερής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Ιατρών (ΑΡΣΙ), μιας ταξικής συλλογικότητας που μέχρι τώρα δίνει το παρόν σε κάθε διεκδίκηση του κλάδου και στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας.

Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε επίσης η θητεία του σαν δήμαρχος Σφακίων.

Η κατηφόρα του άρχισε από το 2012 όταν προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ, και σήμερα έχει μεταβληθεί σε ντόμπερμαν του Τσίπρα.

Φυσικά μετά το κατάντημά του εισπράττει από τον λαό την "ανταμοιβή" για τις επιλογές του. Κι αυτή δεν είναι άλλη από γιουχαΐσματα και αποδοκιμασίες από πατριώτες του.
Από τα ίδια άτομα δηλαδή που μέχρι πριν λίγο καιρό τον λάτρευαν και τον στήριζαν με κάθε τρόπο.

Ακολουθεί κι αυτός το "πεπρωμένο" των πολιτικών γενιτσάρων.  

Γ. Μπλαζάκης - Γ. Τζομπανάκης: Δεν ξεχνάμε τους ήρωες της τάξης μας. 34 χρόνια αντάρτες. Κατέβηκαν από τα βουνά σαν σήμερα το 1975

Τσ'άντρες δεν τσι ζυγιάζουνε αν εβαρούν σ'οκάδες, μόνο τσι λογαριάζουνε στη γνώμη και τσι χάρες.

Κρητική Μαντινάδα

Ηταν Κυριακή 23 Φλεβάρη του 1975 όταν αποφάσισαν δυο θρυλικές μορφές της Κρήτης, ο Γ. Μπλαζάκης και ο Γ. Τζομπανάκης να αφήσουν τα βουνά όπου έζησαν σαν διωκόμενοι αντάρτες του ΕΛΑΣ για 34 ολόκληρα χρόνια.

Πιθανόν να μην υπάρχει ούτε παγκόσμιο ανάλογο φαινόμενο αγωνιστών που κατόρθωσαν να επιβιώσουν ελεύθεροι μετά από τόσες διώξεις. 
Αντιμετώπισαν εκστρατευτικά στρατιωτικά σώματα εναντίων τους από Γερμανούς, Βρετανούς, τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, μέχρι και την Απριλιανή χούντα.
Γι’ αυτό και η ιστορία τους συγκλόνισε όχι μόνο το Πανελλήνιο, αλλά και την παγκόσμια κοινή γνώμη, όταν παράτησαν τα λημέρια τους στα βουνά, 26 χρόνια μετά από τη λήξη του εμφυλίου (!!!), που  επιτέλους είχε σταματήσει η δίωξη εναντίον τους, και παρουσιάστηκαν στην κοινωνία των Χανίων..

Διαβάστε μια σχετική ανάρτηση που έχει κάνει ο askourdoulakos για τους αντάρτες της Κρήτης με ιδιαίτερη αναφορά στους δυο αυτούς αγωνιστές που είχαν αρνηθεί την αμνηστία για λόγους πολιτικών αρχών.


Το παρακάτω βίντεο το έφτιαξε σύντροφος μας, αφιερωμένο στους αντάρτες της Κρήτης.

Από τον "πάτερ Κλεομένη" στον "άγιο" Πειραιά Σεραφείμ


Του Γ. Γ.

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι γραφικοί, ανεκδιήγητοι τύποι, στις καταθλιπτικές εποχές που ζούμε και μας χαρίζουν χαμόγελο.
Και μάλιστα τα βίντεο που ανεβάζουν στο διαδίκτυο -όπως αυτό που παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης- αναπληρώνουν απόλυτα τις σατιρικές εκπομπές που εξαφανίστηκαν απ' τις τηλεοπτικές οθόνες μας, μετά τον "σφαγιασμό" της "Εληνοφρένειας" από τον Κοντομηνά.

Ο νέος σούπερ σταρ σ' αυτές τις "παραγωγές" είναι ο "πάτερ Κλεομένης" και το τόπος που δίνονται αυτές οι παραστάσεις βρίσκεται έξω από το θέατρο «Ακροπόλ», όπου παρουσιάζεται η ροκ όπερα "Jesus Christ Superstar".

Ενα έργο το οποίο έχει παιχτεί σε 42 χώρες, έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες κι έχει σαρώσει όλα τα βραβεία (Tony, Grammy, Olivier, Bafta, Drama Desk Award, Theatre World Award κ.ά.), ενώ η κινηματογραφική μεταφορά του το 1974 ήταν υποψήφια για Οσκαρ και Χρυσή Σφαίρα, όπως σημειώνει δημοσίευμα στην "Εφημερίδα των Συντακτών".

Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες δημοσιογραφικές πληροφορίες, δυο δεσποτάδες, ο Κυθήρων και ο Πειραιώς, επικαλούμενοι τα άρθρα 198 και 199 του Ποινικού Κώδικα για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκεύματος, υπέβαλαν μηνυτήρια αναφορά ενάντια στους συντελεστές τις θεατρικής παράστασης, την οποία φυσικά δεν την έχουν δει.

Για τον "πάτερ Κλεομένη" δεν μπορούμε να πούμε κουβέντα. Αλλωστε αυτός έχει ξεκινήσει ανοιχτό πόλεμο με τους διαβόλους και μάλιστα μια μέρα "τον βούτηξαν οι δαίμονες και τον είχαν σηκώσει στον αέρα, μουδιάζοντας το δεξί του χέρι για να μην μπορεί να κάνει τον σταυρό του" και ευτυχώς ο ίδιος "επικαλούμενος το όνομα του Κυρίου" ξελάσπωσε.
Και αφού βγήκε νικητής με τους διαβόλους θα έχει πρόβλημα να κατατροπώσει τους συντελεστές μιας "βλάσφημης" θεατρικής παράστασης;

Για τον δεσπότη όπως Πειραιά, Σεραφείμ, που κι αυτός κατέθεσε μήνυση κατά των συντελεστών της παράστασης «Jesus Christ Superstar», να πούμε δυο λόγια.

Πέρα του ότι αυτός ο «άγιος», είναι γνωστός σε όλους για τον σκοταδισμό, την μισανθρωπιά, και τις ακραίες θρησκόληπτες απόψεις του, έχει αναλάβει καθήκοντα "εθνικού λογοκριτή" και υποδείχνει τους "αποδεκτούς" τρόπους με τους οποίους πρέπει να ψυχαγωγείται ο ελληνικός λαός.
Αν εντοπίζει ότι όλα δεν γίνονται σύμφωνα με τα τροπάρια του, δεν αρκείται να ζητήσει την βοήθεια του θεού, αλλά προσφεύγει και στην αστική δικαιοσύνη, κάποιες φορές μάλιστα με την αρωγή στελεχών του ναζιστικού μορφώματος όπως έχει κάνει στο παρελθόν.

Και δεν ξέρουμε αν παρακολουθώντας αυτή την θεατρική παράσταση θα διαπράξουμε "θανάσιμο αμάρτημα", όπως είναι η ομοφυλοφιλία, σύμφωνα με τα "θεόπνευστα" κηρύγματα αυτού του ευσεβούς ανθρώπου.
Αυτό που γνωρίζουμε και μας ανησυχεί, είναι ότι δεν είδαμε τον "άγιο" Πειραιά να δίνει συμβουλές στην κυβέρνηση για το πώς θα διαχειριστεί την υπόθεση με την Novatris.

Το λέμε αυτό, γιατί είναι παγκοίνως αποδεκτό, ότι ο δεσπότης Σεραφείμ είναι άριστος γνώστης στα ιατρικά θέματα.

Το μάθαμε αρχικά όταν μας πληροφόρησε ότι η πεολειχία –τα «τσιμπούκια» δηλαδή- «είναι μια θανάσιμη απειλή όπως και κάθε τι που αντιστρέφεται, στην φυσιολογία του ανθρωπίνου σώματος».

Λίγο αργότερα πλουτίσαμε τις γνώσεις μας, όταν ο ίδιος μας έβγαλε από την άγνοια μας γνωστοποιώντας μας ότι η «Η ομοφυλοφιλία οδηγεί σε καρκινογενέσεις».
(Το σχετικό τροπάρι που έψαλε ο αρχιρασοφόρος αυτός, από τον άμβωνα της ιστοσελίδας του –και αναφέρεται στην απόφαση της κυβέρνησης να επεκταθεί το σύμφωνο συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια- είναι «όλα τα ευαγγέλια»: "Ταπεινῶς θά συνεβούλευα τόν κ. Ὑπουργό καί τόν κ. Γεν. Γραμματέα ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς τραγικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας νά συμβληθῆ τό Ὑπουργεῖο τους μέ τίς μεγάλες πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες γιατί μέ τό ὑπό διαβούλευση νομοσχέδιο ἀπενοχοποιοῦνται οἱ πρακτικές τῆς ὁμοφυλοφιλίας πού ἀναπόδραστα ὁδηγοῦν σέ ἄπειρες λοιμώξεις τοῦ ὀργανισμοῦ καί καρκινογενέσεις, οἱ ὁποῖες μέ τήν σειρά τους θά αὐξήσουν τόν τζίρο τῶν μεγάλων πολυεθνικῶν τοῦ φαρμάκου").

Προφανώς και στερούμαστε κάθε δυνατότητας να κάνουμε κριτική στον «Ποιμενάρχη του Πειραιώς», όπως αυτοχαρακτηρίζεται ο Δεσπότης Σεραφείμ, πόσο μάλλον αφού αυτός γράφει τα παραπάνω εξακολουθεί να "ζει στον παλαιοημερολογισμό του Στάλιν και του Λένιν" όπως λέει και ο σύγχρονος λόγος του "εκπροσώπου του θεού".

Πάντως και χωρίς ίχνος "χριστιανικής" αγάπης να ευχηθούμε στον Σεραφείμ: Αντε και για αρχιεπίσκοπος. Κάτι τέτοιοι φωτισμένοι "ποιμένες" είναι ότι χρειάζεται το θρησκόληπτο κοπάδι.

Υ.Γ: Ανούσια λεπτομέρεια το ότι προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά δεσμευόταν για "άμεση κατάργηση της αναχρονιστικής και αντιδημοκρατικής διάταξης περί βλασφημίας", νομολογία που επικαλούνται σήμερα οι αρχιρασοφόροι για να στραφούν δικαστικά εναντίον της θεατρικής παράστασης.

Αφιέρωμα στην θρυλική Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (Ε.Π.Ο.Ν.) που "γεννιέται" σαν σήμερα 23 Φλεβάρη 1943

Πιστεύουμε ότι είμαστε σε θέση να σας παρουσιάσουμε το πιο ολοκληρωμένο αφιέρωμα που υπάρχει στο διαδίκτυο για την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (Ε.Π.Ο.Ν.) 

Tο βράδυ της 23ης Φλεβάρη 1943, όταν η Ελλάδα στέναζε από την κατοχή, με τον αστικό τύπο της εποχής ("Αθηναϊκά Νέα", "Ελεύθερο Βήμα", "Καθημερινή", "Βραδυνή" κ.α) να θεωρεί ότι "Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας" και το αστικό πολιτικό προσωπικό είτε να συνεργάζεται ανοιχτά με τις δυνάμεις κατοχής είτε έμμεσα να στηρίζει τις δυνάμεις του άξονα, στο σπίτι του κομμουνιστή δασκάλου, Παναγή Δημητράτου, -ο οποίος εκτελέστηκε έναν χρόνο αργότερα από τους Γερμανούς- στην οδό Δουκίσσης Πλακεντίας 3, "γεννιέται" η ΕΠΟΝ.

Με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) και συμμετοχή αρχικά εννέα ακόμη αντιστασιακών οργανώσεων νεολαίας: Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδας (ΣΕΠΕ), Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία (ΛΕΝ), Φιλική Εταιρεία Νέων (ΦΕΝ), Λεύτερη Νέα (ΛΝ), Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Εργατοϋπαλληλική Νεολαία (ΕΕΕΝ), Ενιαία Μαθητική Νεολαία (ΕΜΝ), Θεσσαλικός Ιερός Λόχος (ΘΙΛ), Ενωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης (ΕΝΑΡ), Αγροτική Νεολαία Ελλάδας (ΑΝΕ), μπαίνουν τα "θεμέλια", για να στηθεί η θρυλική ΕΠΟΝ.

«Της νέας γενιάς είμαστε μεις, το πιο κρυφό καμάρι που ανοίξαμε το δρόμο μας, Ελλάδα μας, στις 23 Φλεβάρη…», τιτλοφορούσαμε περασμένο σχετικό αφιέρωμα.

Οι νεολαίοι της ΕΠΟΝ στάθηκαν επίκεντρο των δυνάμεων κρούσης σ' όλους τους τομείς του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Πήραν ενεργά και δραστήρια μέρος παντού, στον εφεδρικό ΕΛΑΣ, στον ΕΛΑΣ, στην επιμελητεία του αντάρτη, βοηθούσαν στη λειτουργία των μαζικών οργανώσεων ΕΑΜ, στην Εθνική Αλληλεγγύη, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Τοπική Δικαιοσύνη. Ρίχτηκαν με τα μούτρα στη μάχη της σοδειάς για τη συγκομιδή των προϊόντων και το κρύψιμό τους από τον καταχτητή, στη σύνδεση των οργανώσεων του ΕΑΜ και ΕΛΑΣ, καθώς και σε άλλες, αναρίθμητες υπηρεσίες.

Η συμβολή της ΕΠΟΝ στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ήταν μοναδική. Από τις γραμμές της πέρασαν 600.000 νέοι και νέες, από τους οποίους 35.000 έγιναν ανταρτοεπονίτες μαχητές του ΕΛΑΣ και 36.000 αγωνίστηκαν στον ΕΛΑΣ των πόλεων, και τον εφεδρικό ΕΛΑΣ.  

Η μεγαλύτερη αντιφασιστική και δημοκρατική οργάνωση νεολαίας που γνώρισε ποτέ η χώρα μας είχε δράση σε όλη την Ελλάδα. Εδώ υπάρχει ένα αναλυτικό αφιέρωμα στην ΕΠΟΝ Κρήτης.

Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες όπως τις κατέθεσαν μέσα από γραπτά τους οι Επονίτες/ισσες. Εξ' ίσου ενδιαφέρουσα είναι η προβολή, μέσα από τον Τύπο της ΕΠΟΝ αιτημάτων που τότε φάνταζαν ουτοπικά

Τι να πρωτοαναναφέρουμε από την δράση της ΕΠΟΝ;
Η απόφαση των Γερμανών να επεκτείνουν τη βουλγαρική ζώνη κατοχής σε όλη την κεντρική Μακεδονία ήταν η αφορμή για να γραφτεί μια χρυσή, γεμάτη ηρωισμό και αυταπάρνηση, σελίδα στην Ιστορία, με πρωταγωνιστές μέλη της ΕΠΟΝ που ωστόσο ποτέ δεν διδάχθηκε σε κανένα σχολείο, όπως και δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για τον αποφασιστικό ρόλο της ΕΠΟΝ στην συντονισμένη απεργία και διαδήλωση στις 24 Φλεβάρη 1943 ενάντια στην επιστράτευση που πήγαν να επιβάλλουν στον σκλαβωμένο τότε λαό μας οι δυνάμεις του άξονα.

Αλλωστε, για την επικρατούσα ιστορία, το όνομα της 17χρονης ΕΠΟΝίτισσας μαθήτριας Ηρούς Κωνσταντοπούλου, που πότισε με το αίμα της να ανθίσει το δέντρο της λευτεριάς, πέφτοντας εκτελεσμένη από γερμανικό απόσπασμα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, είναι ανύπαρκτο.
Το ίδιο "ξεχασμένες" είναι για την "επίσημη" ιστορία η 19χρονη Κούλα Λίλη ΕΠΟΝίτισσα και αυτή, η 23χρονη κομμουνίστρια υφαντουργίνα  Όλγα Μπακόλα,  η ηρωίδα ΕΠΟΝίτισσα Αλίκη Τσουκαλά και τόσοι άλλοι/ες που έδωσαν την ζωή τους "λίπασμα λευτεριάς". 

Είναι μήπως γνωστό ότι την πρώτη αεροπειρατεία στην ελληνική ιστορία, την πραγματοποίησαν ΕΠΟΝίτες, σαν αντίδραση στο μονορχοφασιστικό καθεστώς της εποχής;

Το 1947 τίθεται στην παρανομία η ΕΠΟΝ, ενώ το μπαράζ καθεστωτικής προπαγάνδας εναντίον της φτάνει σε σημεία γελοιότητας.  

Η τραγική κατάληξη του έπους της Εθνικής Αντίστασης συμπαρέσυρε και την ΕΠΟΝ. Μετά τη Βάρκιζα και το ξέσπασμα της Λευκής Τρομοκρατίας όσοι νέοι/νεες είχαν περάσει από την οργάνωση διέτρεξαν θανάσιμο κίνδυνο.

Όσο ο παραλογισμός του καπιταλισμού και η ενσωματωμένη σε αυτόν αδικία και εκμετάλλευση κυβερνούν τον κόσμο, τόσο οι καιροί της ΕΠΟΝ παραμένουν επίκαιροι και είναι καταδικασμένοι, σχεδόν, να ξανάρθουν. Γιατί επίκαιρο παραμένει το να «αλλάξουμε τον κόσμο», όχι «να τον μελετήσουμε», έτσι ώστε να τον «επισκευάσουμε» εποικοδομητικά – και καπιταλιστικά, γράφει σε ένα κείμενο του ο καθηγητή Σύγχρονης Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας, Γιώργος Μαργαρίτης.

Το Αφρίν θα είναι το τέλος του ανισόρροπου ιμπεριαλιστή Σουλτάνου

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018 | 7:40 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Πριν δούμε τι συμβαίνει στο Αφρίν να πούμε τι γίνεται στην υπόλοιπη χώρα για να κατανοήσουμε την κατάσταση:
Ο κύριος όγκος του Συριακού Στρατού έχει συγκεντρωθεί στην περιοχή της Δαμασκού, όπου ετοιμάζεται να εξαλείψει ένα μεγάλο θύλακα ισλαμιστών μισθοφόρων. Εκεί διεξάγονται σκληρές μάχες. Άρα η Συρία δεν μπορεί προς το παρόν να στείλει μεγάλες δυνάμεις στο Αφρίν.

Μετά τα πρόσφατα κέρδη στις περιοχές Aleppo και Idlib, ο Άσαντ θέλει να τελειώνει με όλες τις άλλες απειλές, πριν στραφεί προς τους Τούρκους. Στο μέλλον είναι πολύ πιθανό να υπάρξει σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας – Συρίας μαζί με τους συμμάχους τους, επειδή υπάρχουν αντίθετα συμφέροντα. Η Τουρκία θέλει εδάφη της Συρίας. Προς το παρόν όμως και οι δυο αντίπαλοι είναι απασχολημένοι αλλού.
Οι Κούρδοι Ανατολικά του Ευφράτη είναι συγκεντρωμένοι πολύ μακριά από εκεί που υπάρχει απειλή. Είναι στα Νότια, στην Ντέιρ αλ-Ζορ και φυλάνε τις πετρελαιοπηγές για λογαριασμό των Αμερικάνων.

Είχαμε πει πως οι Ρώσοι δεν φεύγουν παρά τις αντίθετες δηλώσεις. Ενισχύονται, αφού βλέπουν, πως οι Αμερικάνοι παρά τις αποτυχίες των υποτακτικών τους, επιμένουν στα σχέδια τους. Εξηγήσαμε επίσης, πως τα συμφέροντα είναι τεράστια, ενώ τα χρήματα, τα όπλα, οι δυνάμεις, που διατίθενται από όλους είναι πάρα πολλές, πράγμα που δεν επιτρέπει υποχώρηση από καμία πλευρά.
Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την Παγκόσμια Ειρήνη και ολόκληρη την Ανθρωπότητα.

Τι έγινε λοιπόν στο Αφρίν; Ένα κομβόι Σύριων εθελοντών πήγε να βοηθήσει τους Κούρδους. Αν και πιστεύω ότι είναι καλύτερα εξοπλισμένοι από τους ηρωικούς υπερασπιστές του Καντονιού, είναι πολύ λίγοι σε αριθμό. Όμως ακόμα και έτσι η Άγκυρα ανησύχησε, γιατί είναι η δεύτερη ενίσχυση που λαμβάνουν οι Κούρδοι και γιατί, αν επιτεθεί, θα επιτεθεί πλέον επίσημα στη γειτονική Συρία, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Η προσπάθειά της να πλήξει τις ενισχύσεις απέτυχε. Φυσικά θα κάνει επιθέσεις μέσω των μισθοφόρων της, του FSA, οι οποίοι έχουν συγκεντρώσει τον κύριο όγκο τους κατά των Κούρδων του Αφρίν: 25.000 μέλη συμμοριών μαζί με ανάλογο αριθμό Τούρκων στρατιωτών έπεσαν πάνω στους 10.000 υπερασπιστές του. Η συνολική αναλογία των Τούρκων κατά των Κούρδων είναι πλέον πάνω από 5:1, αφού οι Τούρκοι ενισχύονται καθημερινά, ενώ οι Κούρδοι είναι στην ουσία μόνοι τους. Επιπλέον οι Τούρκοι έχουν άρματα (τα πιο σύγχρονα) και αεροπορική υποστήριξη, ενώ οι Κούρδοι ούτε καν αντιαεροπορικά.

Οι Κούρδοι εντούτοις προκάλεσαν τρομερές απώλειες στην Τουρκία και το σκυλολόι των υποτακτικών της. Οι νεκροί Τούρκοι είναι εκατοντάδες, τα άρματα που έχασαν είναι δεκάδες, ενώ απώλεσαν ήδη δυο ελικόπτερα. Όμως η διαφορά σε αριθμούς είναι τόσο μεγάλη, που οι οι ήρωες του Αφρίν αναγκαστικά επικεντρώνονται στο να κρατήσουν στρατηγικής σημασίας περιοχές και ταυτόχρονα να φθείρουν τις ορδές των εισβολέων.
Τα καταφέρνουν περίφημα, αλλά χρειάζονται ενισχύσεις.

Οι τουρκικές φασιστικές συμμορίες απέτυχαν ένα ολόκληρο μήνα μετά την έναρξη των επιχειρήσεων να καταλάβουν το Αφρίν. Πέρα από κάποια συνοριακά εδάφη και εγκαταλελειμμένα χωρία, δεν μπόρεσαν να προσχωρήσουν πάνω από 8 χιλιόμετρα σε ορισμένα μόνο σημεία, τα οποία πλήρωσαν με πολύ βαριές απώλειες.
Τα λυσσασμένα λυκόσκυλα του Erdogan σκοτώνουν αμάχους χρησιμοποιώντας ακόμα και χημικά όπλα, βιάζουν, λεηλατούν και καταστρέφουν ό,τι πέσει στα χέρια τους .

Πιστεύω ότι τελικά το Αφρίν θα είναι το τέλος του ανισόρροπου ιμπεριαλιστή Σουλτάνου, ο οποίος έχει βάψει τα χέρια του με αίμα τόσων αθώων, αφού οι Κούρδοι είναι αποφασισμένοι να μείνουν ελεύθεροι.

Αριστερά της αποκήρυξης της επαναστατικής βίας και ομολογία πίστης και νομιμοφροσύνης στο υπάρχον αστικό σύστημα;


Απόσπασμα από το βιβλίο του   Τ.Α Κατσαρού: «Μια απόφαση μάχομαι μέχρι τέλος»

Iστορικά, ποτέ, καμία εξουσία, δεν αναγνώρισε στους πολιτικούς της αντιπάλους το χαρακτηρισμό «πολιτικοί κρατούμενοι». Πάντα γι’ αυτούς, θεωρούνταν ποινικοί εγκληματίες και τρομοκράτες. Κλέφτες αποκαλούνταν οι ανυπόταχτοι αγωνιστές επί Τουρκοκρατίας, ληστοσυμμορίτες οι κομμουνιστές του ’47 και συμμοριτοπόλεμος ο εμφύλιος. Τρομοκράτες αποκαλούνται σήμερα όλοι όσοι αμφισβητούν έμπρακτα την κυριαρχία της εξουσίας του κεφαλαίου.

Μετά το Σεπτέμβριο του 2001 η Αμερικάνικη αυτοκρατορία-δήλωσε ανοιχτά: «ή μ’ εμάς ή με τους τρομοκράτες», χαρακτηρίζοντας έτσι επίσημα τρομοκράτες ολόκληρους λαούς που πολεμάνε για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση, όπως είναι οι Παλαιστίνιοι και οι Κούρδοι. Αντίθετα, οι Ισραηλινοί έποικοι και οι Τούρκοι στρατηγοί, παρουσιάζονται ως οι νόμιμοι εκφραστές της ασφάλειας και της τάξης των παραπάνω λαών.
Επομένως, μετά το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, ανάβει το πράσινο φως για ανοιχτές επεμβάσεις σε μουσουλμανικές και άλλες χώρες, με σκοπό την κατάκτηση νέων αγορών. Ό,τι δεν κατάφερε μέχρι σήμερα ο Αμερικάνικος και Ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός, επιχειρεί τώρα να το πραγματοποιήσει με πρόσχημα την τρομοκρατία, σκοπεύοντας στην καταλήστευση του πετρελαϊκού πλούτου των χωρών της Μέσης Ανατολής και των γειτονικών εκεί χωρών.

Στις Ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στη χώρα μας, το καπιταλιστικό σύστημα, χρησιμοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τα ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης, (ηλεκτρονικό φακέλωμα, σύστημα Έσελον) δημιουργεί δύο κατηγορίες πολιτών: ο κάθε πολίτης χαρακτηρίζεται ή τρομοκράτης ή διώκτης της τρομοκρατίας, ανάλογα με τις επιταγές της «αγοράς» και του τρομοθεάματος. Στην πραγματικότητα ο στόχος της κυρίαρχης τάξης είναι η αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού της κάθε χώρας, δηλαδή το μαζικό λαϊκό κίνημα.

Τι είναι πραγματικά τρομοκρατία; Τρομοκρατία, είναι η βία που στρέφεται μαζικά εναντίον πληθυσμών και κατώτερων οικονομικά κοινωνικών τάξεων. Μπορεί κανείς, κλείνοντας τα μάτια, να αγνοεί την πολιτική πραγματικότητα, δεν μπορεί όμως, εύκολα να την αποφύγει. Δεν μπορεί να ξεφύγει από την πραγματική τρομοκρατία, που δεν είναι άλλη από την κρατική. Δεν μπορεί να ξεφύγει από την οικολογική καταστροφή, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, την ανεργία, την ανασφάλεια και τον εκβιασμό που δέχεται ο εργαζόμενος στην εργασία του, τα αντιασφαλιστικά μέτρα, που στόχο έχουν να προλαβαίνει ο θάνατος τη σύνταξη!

Δεν μπορεί να ξεφύγει από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ με τα «παράπλευρα θύματα», το απεμπλουτισμένο ουράνιο, τις Αμερικάνικες επεμβάσεις σ’ όλο τον πλανήτη και τη συγκατάθεση της Ελληνικής κυβέρνησης να περνούν από τη χώρα μας οι Νατοϊκοί τρομοκράτες, γεγονός που θεωρείται και παραβίαση του Ελληνικού Συντάγματος. Δεν μπορεί να ξεφύγει από το ρατσισμό, το σεξισμό, το μαρασμό των προσωπικών σχέσεων, την τρομοκρατία των ναρκωτικών, τους 3.500 νεκρούς εργάτες που χάθηκαν από το 1970 ως σήμερα στο βωμό του κέρδους, με τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας και την εντατικοποίηση της εργασίας, (αυτό που έχει περάσει από τα ΜΜΕ στον κόσμο ως εργατικά ατυχήματα). Δεν μπορεί να ξεφύγει από τα αυτοκινητικά δυστυχήματα που οφείλονται στο άθλιο οδικό δίκτυο, ούτε από το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, όπου καταληστεύτηκαν από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, περίπου 13 τρις δρχ.

Τρομοκρατία ακόμη είναι οι ειδικοί νόμοι (τρομονόμοι) και τα ειδικά κελιά (λευκά κελιά), που αποτελούν έμμεση προειδοποίηση προς τα κοινωνικά στρώματα, για το τι τους περιμένει σε περίπτωση που αμφισβητήσουν την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Τρομοκρατία είναι τέλος, η αστυνομική βία στις διαδηλώσεις, οι δολοφονίες ανυπεράσπιστων μεταναστών στα σύνορα, οι «τυχαίες» τους εκπυρσοκροτήσεις και οι δολοφονίες πολιτών, επειδή δε σταματούν στους αστυνομικούς ελέγχους τους. (Να σημειωθεί ότι κανένας αστυνομικός δεν έκατσε ούτε μέρα στη φυλακή για τα παραπάνω). Αυτή η ωμή αστυνομική βία παρουσιάζεται από τη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ στον κόσμο, σαν απλή παράβαση καθήκοντος!

Πάνω στη λογική της τρομοκράτησης της κοινωνίας λοιπόν, δοκιμάζονται σήμερα, μαζί με την αντοχή των ιδεών και οι αγώνες της αριστερός. Στις αρχές της καινούριας χιλιετίας, φουντώνουν ξανά οι εξεγέρσεις σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Έτσι βιώνουμε σήμερα την παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατία του κεφαλαίου και των πολυεθνικών, που στρέφεται ανοιχτά εναντίον των λαών. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, δέχονται τρομερή πίεση οι ιδέες αλλά και η ίδια η αριστερά.

Η πίεση αυτή, δεν έχει σαν σκοπό την εξαφάνιση της αριστεράς. Αρχικά, σκοπεύει στη σταδιακή αποκήρυξη της επαναστατικής βίας, έπειτα στην ομολογία πίστης και νομιμοφροσύνης προς τους υπάρχοντες θεσμούς, με τελικό σκοπό την ενσωμάτωση της στο υπάρχων κοινωνικό σύστημα. Με δυο λόγια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι σήμερα το κεφάλαιο χρειάζεται μια αξιοπρεπή καθεστωτική αριστερά. Στη σημερινή, όμως, κοινωνική πραγματικότητα, η αριστερά ή θα είναι αντικαθεστωτική ή δε θα είναι τίποτα. Με πρόταξη, λοιπόν, την αλληλεγγύη, την ισότητα και τη δημιουργία, η αριστερά καλείται να αποκρούσει την επίθεση που δέχεται, οξύνοντας την ταξική πάλη και δυναμώνοντας την αντι-ιμπεριαλιστική δράση.

Με την παγκοσμιοποίηση και τη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια, οι αποφάσεις για την τύχη κάθε λαού, παίρνονται πλέον μακριά από τη χώρα του, καταργώντας ακόμη κι αυτόν το θεσμό της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τον οποίο, κάποτε, η δυτική αστική τάξη υπερασπιζόταν παθιασμένα έναντι των ανατολικών καθεστώτων. Ο Αμερικάνικος και Ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός, ακυρώνει αποφάσεις του ΟΗΕ και αγνοεί το Συμβούλιο Ασφαλείας, καθιστώντας τα στα μάτια των λαών, αναξιόπιστα διακοσμητικά όργανα της κυρίαρχης τάξης. Φτάνουμε, λοιπόν, στο σημείο να περιορίζονται στο ελάχιστο, δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων, από μια παγκόσμια δικτατορία.

Συγκεκριμένα στο θέμα της καταστολής, δημιουργούνται παντού τρομονόμοι. Βιώνουμε σήμερα και στη χώρα μας την προσπάθεια που γίνεται να νομιμοποιηθούν, στη συνείδηση του λαού, τα λευκά κελιά, ο χαφιεδισμός και η ασφαλίτικη λογική παρακολούθησης και ελέγχου, σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Αυτόν τον ρόλο, δεν τον έχει αναλάβει αποκλειστικά η Αστυνομία, αλλά και ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που σήμερα είναι έτοιμος να καταδώσει οτιδήποτε και οποιονδήποτε θεωρεί ύποπτο.

Στο δικαστήριο, ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώος, κάτι που αποτελεί καθαρά αστυνομική αντίληψη, και δεν ισχύει πια αυτό που ίσχυε μέχρι τώρα, ότι κάθε άνθρωπος είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Όλα αυτά βέβαια, που θυμίζουν λίγο τις παλαιότερες εποχές που στιγμάτισαν αρνητικά τον τόπο μας, σκοπό έχουν να τρομοκρατήσουν το κίνημα αντίστασης που αρχίζει να αναπτύσσεται.

Πολλοί κοινωνιολόγοι και ιστορικοί αναφέρουν σε άρθρα τους ότι η σημερινή πολιτική κατάσταση, μοιάζει πολύ με άλλες παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Αν αυτό είναι σωστό, τότε η κατάσταση είναι ιδανική για τη δημιουργία λαϊκών μετώπων και εστιών αντίστασης, με τη μαζικοποίηση της δράσης στους εργασιακούς χώρους και τη δημιουργία και ενίσχυση των πραγματικά ταξικών συνδικάτων, τα οποία θα λειτουργούν αυτόνομα και θα κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση από τα ελεγχόμενα κυβερνητικά.

Ενώ, λοιπόν, η οικονομική κρίση βαθαίνει και οι αντιθέσεις μεταξύ εργατικής τάξης και μεγαλοαστικής μεγαλώνουν, αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα μια καινούρια κατάσταση, όπου η εργατική τάξη και οι σύμμαχοι της, οι άλλες λαϊκές τάξεις, δεν μπορούν να λύσουν κανένα επιμέρους πρόβλημά τους, χωρίς να χρειαστεί να τα λύσουν όλα! Κάτι τέτοιο, όμως μπορεί να επιτευχθεί, κάνοντας συνειδητή την αντίστασή τους, καταργώντας το καπιταλιστικό σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης, οικοδομώντας μια άλλη κοινωνία, που θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη λαών και ανθρώπων και στα ιδανικά της κομμουνιστικής αυτοδιεύθυνσης. Ο λαϊκός και επαναστατικός αγώνας, μπαίνει πάντα τροχοπέδη στα σχέδια των ιμπεριαλιστών – καπιταλιστών, που έχουν ως στόχο την υποδούλωση των λαών. Και είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να δώσει οριστικό τέλος στην καπιταλιστική βαρβαρότητα..

Ευελπίστούμε ότι στις σημερινές συνθήκες, όπως αυτές εξελίσσονται, το λαϊκό και επαναστατικό κίνημα, έχοντας διδαχθεί από την ιστορική εμπειρία και από τα λάθη του και ξεπερνώντας τις ιδεοληψίες του παρελθόντος, θα μπει σ’ ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, ώστε αυτή τη φορά, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια αληθινή επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας!

Οι οπαδοί του Α. Σαμαρά με το λεξιλόγιο τους μας θύμισαν σήμερα τους μετεμφυλιακούς τραμπούκους της δεξιάς.


Του Γ.Γ.

«Απ' τις εκφράσεις "καραγωγέων και αθλίων υποκειμένων", ο Α. Σαμαράς πέρασε με ακροδεξιό μετεμφυλιακό παραλήρημα», τιτλοφορούσαμε μόλις πριν μερικές μέρες ανάρτησή μας.

Οπότε ήταν αναμενόμενο τις ίδιες ιδέες του πρώην πρωθυπουργού, να κουβαλούν και οι κολαούζοι του και να επιδίδονται σε ταυτόσημο μετεμφυλιακό ακροδεξιό παραλήρημα.
Ετσι και σήμερα «πρόσωπα που δήλωσαν ότι είναι συνεργάτες του γραφείου Σαμαρά» όπως μας γνωστοποιεί ιστοσελίδα, μετά την ομιλία του Α. Σαμαρά στην βουλή,  οι συγκεκριμένοι τραμπούκοι πλησίασαν τους βουλευτές αποκαλώντας τους «κατσαπλιάδες». Φώναζαν στους βουλευτές πως «θα τους ξαναφυτέψουν έτσι όπως τους φύτεψαν στο Γράμμο και στο Βίτσι» και ότι «θα τους σφάξουν με κονσερβοκούτι»!

Κάποτε ο Α.Σαμαράς έκδιδε  Δελτίο Τύπου, στο οποίο ανακοίνωνε πως θα πάει «για να παραστεί στο Μνημόσυνο των σφαγιασθέντων από τους Εαμοκομμουνιστές».
Οι οπαδοί του σήμερα ελλείψει «σφαγιασμένων από τους εαμοβούλγαρους», επέλεξαν τον χώρο της βουλής για να ξεράσουν τα εμέσματα τους.

Ο φερόμενος να έχει συμμετοχή στο σκάνδαλο της φαρμακευτικής πολυεθνικής εταιρείας Novartis, πολιτικάντης, πρώην πρωθυπουργός, ας κοιτάξει πρώτα να  «κατέβει» από το "κάδρο" των μιζαδόρων.
Προφανώς και αυτό δεν είναι δύσκολο.
Ο ίδιος όπως και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι θα καταλήξουν στο φινάλε «πεντακαθαρήρηδες».

Αυτό το ξέρουμε, όπως επίσης γνωρίζουμε ότι δεν έχουν ακουστεί και γραφτεί λίγα για την διαχείριση των μυστικών κονδυλίων που έκανε ο ίδιος σαν υπουργός, και τις παρασκηνιακές δραστηριότητες του όταν βρέθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο.

Αυτά όμως ας τα παραβλέψουμε και ας αρκεστούμε να του προτείνουμε να συμμαζέψει τους τραμπούκους του.
Κι' αυτό γιατί ποιο εφικτό είναι να πραγματοποιηθεί το σύνθημα «Ο Μελιγαλάς ήταν μόνο η αρχή, έχουμε πηγάδι ακόμα πιο βαθύ», παρά τα όσα φώναζαν οι πολιτικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών που συνόδευαν σήμερα τον εθνικιστή, θρησκόληπτο ακροδεξιό αρχηγό τους.

 Οπως και να είναι πάντως, βλέπουμε ότι σήμερα η ακροδεξιά έχει το επάνω χέρι μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης χρησιμοποιώντας ένα λεξιλόγιο βγαλμένο από το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό λεξικό οπλοστάσιο της δεξιάς τότε που το «ανθέλληνας», το «εθνικό μίασμα» και ο «κομμουνιστοσυμμορίτης» συνόδευε κάθε δημοκρατικό πολίτη που δεν γινόταν πειθήνιο όργανο του μοναρχοφασισμού..

Το διαδίκτυο αποτρέπει την "εξαφάνιση", "ενοχλητικών" ειδήσεων.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018 | 11:02 μ.μ.


Είναι πολύ θετικό ότι στην εποχή του διαδικτύου, όσο και να προσπαθούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά να καθορίζουν την πολιτική ατζέντα επικαιρότητας, δύσκολα μπορούν να εξαφανίσουν γεγονότα που δείχνουν ανάγλυφα την σαπίλα του πολιτικού και δικαστικού κατεστημένου.

Και στην προκειμένη περίπτωση αναφερόμαστε στην ανταπόκριση που είχε από τους χρήστες του facebook ένα κείμενο μας -"ανύπαρκτο" για τις "μεγάλες" ενημερωτικές ιστοσελίδες και σχεδόν από όλα τα υπόλοιπα ΜΜΕ- που περιέγραφε την δικαστική αντιμετώπιση που είχε ο προσωπικός φίλος του  Κυριάκου Μητσοτάκη, Νίκος Γεωργιάδης.
Ο τύπος αυτός που σήμερα -σύμφωνα με δημοσιεύματα είναι μυστικός σύμβουλος του αρχηγού της Ν.Δ,, συνελήφθη να κάνει "άγριο σεξ με ανήλικα αγόρια" και οι δικαστικές μεθοδεύσεις έβαλαν ταφόπλακα στο έγκλημά του.

Το συγκεκριμένο κείμενο μας έχει πάνω από 244.000 αναγνώσεις και γνώρισε περισσότερες από 1.500 κοινοποιήσεις.

Θέατρο σκιών: «Μαφιόζοι vs σκευωροί».

«Αν παρά ταύτα συγκροτηθεί προανακριτική επιτροπή, βγάλει πόρισμα και η Βουλή αποφασίσει να ασκήσει δίωξη, τότε απλώς θα οδηγήσει σε απαλλαγή των κατηγορουμένων με βούλευμα από το Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο θα διαπιστώσει το προφανές: ότι υπήρξε πάροδος της αποσβεστικής προθεσμίας και επ' αυτού δεν χωράει καμία αμφιβολία, δεν είναι θέμα ερμηνείας … Οι πιθανότητες να βρεθούν τελικά κάποιοι πολιτικοί κατηγορούμενοι στο ακροατήριο ποινικού δικαστηρίου και πολύ περισσότερο να καταδικαστούν, είναι από χλωμή έως τελείως αδύνατη».

Μπορεί να είναι ένας τυχάρπαστος πολιτικάντης ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Κώστας Χρυσόγονος οι παραπάνω εκτιμήσεις του όμως ισχύουν απόλυτα.

Παρακολουθούμε απ’ το πρωί σήμερα μια θεατρική παράσταση που δίνεται στην αίθουσα της βουλής που θα μπορούσε να έχει τον τίτλο «Μαφιόζοι vs σκευωροί».
Ανούσιες κορώνες απ’ όσους κατονομάζονται σαν εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο Novastris, δεκάρικοι λόγοι από κυβερνητικά στελέχη που αποσκοπούν σε μικροκομματικά οφέλη, εκθέτοντας τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι και διαφορετικά γιατί όποιος έκανε τον κόπο να διαβάσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Σύσταση Ειδικής Επιτροπής για την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, του έγινε εύκολα αντιληπτό ότι όλη αυτή η τακτική του κυβερνητικού κόμματος δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο παρά σε μια επικοινωνιακή πολιτική.

Και αργότερα σήμερα, το έχουμε δεδομένο, ότι Σαμαράς, Βενιζέλος, Γεωργιάδης, Λοβέρδος θα εξακολουθήσουν το ίδιο θέατρο σκιών που παρακολουθούμε όλες αυτές τις ώρες.


Το μόνο ενδιαφέρον που διαβάσαμε σήμερα είναι η ευρηματική σκωπτική εισαγωγή που περιλαμβάνεται στο κείμενο που έδωσε σήμερα στην δημοσιότητα ο "πληροφοριοδότης Β", πρώην στέλεχος της Novartis.

«Περνάγαμε ωραία,

μ’ εκείνη την παρέα

ταξίδια με γιατρούς, καθηγητές.

Λαδώναμε τους πάντες

μας άδειαζαν τις τσάντες 

ΜΜΕ, υπουργοί και βουλευτές.

Ουσίες, λεφτά και οινοπνεύματα

τις μίζες δεν χορταίνανε

τσέπωναν και τα κέρματα.

Τα χρόνια τα μοιραία

τα φάγανε παρέα

σύμβουλοι, πολιτικοί, καθηγητές.

Κι αφού ακόμα ζούμε

σαν μάρτυρες θα πούμε

όλη την αλήθεια στις αρχές»

Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής συγκαλύπτει βιαστές. Ο Κ. Μητσοτάκης στηρίζει παιδεραστή, που έχει καθήκοντα μυστικού συμβούλου του.


Ένα πολύ εύλογο ερώτημα διατυπώνει σήμερα η ιστοσελίδα «Κουτί της Πανδώρας» απευθυνόμενη στον αρχηγό της Ν.Δ., σχετικά με την στάση που κρατάει απέναντι στο πρώην στέλεχος της παράταξης του και σήμερα υπόδικο Ν. Γεωργιάδη.
Παράλληλα του χρεώνει, έμμεσα, ότι ακολουθεί ακριβώς την ίδια τακτική που ακολούθησε στο παρελθόν η ηγεσία του ναζιστικού μορφώματος όταν συγκάλυψε στελέχη της που ευθυνόταν για αποτρόπαιες πράξεις, όπως τον βιασμό ενός κοριτσιού μέσα στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην Σπάρτη.

Εδώ να θυμίσουμε ότι είχε δει την δημοσιότητα τηλεφωνικός διάλογος μεταξύ του βουλευτού της Χ.Α., Γιάννη Λαγού με τον οδηγό και εξ απορρήτων του Μιχαλολιάκου Σωτήρη Δεβελέκου, στον οποίο εκτός των άλλων ομολογούν μέχρι και βιασμό κοριτσιού στα γραφεία τους στη Σπάρτη που η ηγεσία του ναζιστικού μορφώματος τον συγκάλυψε.

Τότε είχαμε συγκάλυψη. Τώρα από τον αρχηγό της Ν.Δ έχουμε στήριξη σε ένα πρώην στέλεχος του κόμματος του, τον Νίκο Γεωργιάδη (σύμφωνα με το δημοσίευμα παραμένει κρυφός σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη) για τον οποίο ανήλικα παιδιά περιγράφουν πως δέχτηκαν βίαιο σεξ (μερικά υποστηρίζουν ότι βιάστηκαν) με αντάλλαγμα μερικά δολάρια, κάτι που αποδεικνύεται από μαρτυρίες και βίντεο.

Την δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης του Ν. Γεωργιάδη, όπου παρακολουθήσαμε ακόμα μια φορά την αστική δικαιοσύνη να μεγαλουργεί, την σχολιάσαμε χτες.
Σήμερα θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το κείμενο που υπάρχει στην ιστοσελίδα του Κώστα Βαξεβάνη (Οι υπογραμμίσεις δικές μας) χωρίς να προσδοκούμε φυσικά να πάρουμε κάποια απάντηση από τον Κ. Μητσοτάκη.

Κύριε Μητσοτάκη γιατί στηρίζετε τον Νίκο Γεωργιάδη;

Όσα καταλογίζει η δικογραφία των Μολδαβικών Αρχών στον σύμβουλο του Κυριάκου Μητσοτάκη, Νίκο Γεωργιάδη για την υπόθεση της παιδεραστίας που αποκάλυψε το HOT DOC είναι ανατριχιαστικά.

Ανήλικα παιδιά περιγράφουν πως δέχτηκαν βίαιο σεξ (μερικά υποστηρίζουν ότι βιάστηκαν) με αντάλλαγμα μερικά δολάρια. Και δεν τα λένε μόνο τα παιδιά, αλλά επιβεβαιώνονται και από βίντεο που έχει η Μολδαβική Αστυνομία. 
Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, ο Νίκος Γεωργιάδης ήταν σύμβουλος του Μητσοτάκη, ο οποίος μάλιστα τον είχε οδηγήσει στη νίκη στον εσωκομματικό αγώνα για την Προεδρία μέσα στη ΝΔ.

Η αντίδραση της ΝΔ μετά τις αποκαλύψεις ήταν προκλητική. Οι υπεύθυνοι επικοινωνίας του κόμματος, που θεωρεί ως προμετωπίδα του το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» διέρρεαν πως όλα όσα έγραφε το ΗΟT DOC είναι συκοφαντίες (παλιά μου τέχνη κόσκινο).
Ο Γεωργιάδης είχε την πολυτέλεια σιωπηλής αποχώρησης από το κόμμα, ενώ κανέναν μέλος ή στέλεχός του, δεν ζήτησε εξηγήσεις.

Όλο το διάστημα που πέρασε από τις αποκαλύψεις, ο Νίκος Γεωργιάδης παραμένει κρυφός σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Στην δίκη Γεωργιάδη που είχε προσδιοριστεί για την Τρίτη (ναι, αναβλήθηκε και πάλι) τον συνόδευσε η βουλευτής της ΝΔ, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Στάθηκε επιδεικτικά δίπλα του και του παρείχε, όχι φυσικά την αφέλεια της ταματάρισσας που έκανε τάμα και βρήκε άντρα,
αλλά την στήριξη του κόμματος και του προέδρου του.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει τον κύκλο του, τον οποίο προσπαθεί να επιβάλει στο κόμμα, όσο ανίκανοςδιεφθαρμένος και βρώμικος και αν αποδεικνύεται.
Η στήριξη ωστόσο στον Νίκο Γεωργιάδη, ξεπερνά και τα όρια της ανοχής του κόμματος και της ηθικής των μελών του.

Για κάποιο λόγο ο Μητσοτάκης επιχειρεί να πει φωναχτά αυτό που κάνει σιωπηλά στο κόμμα, δηλαδή να στηρίζει τον Νίκο Γεωργιάδη.
Το ερώτημα είναι γιατί; Από πού εκπορεύεται η επιμονή στήριξης κάποιου που αντιμετωπίζει τέτοιες κατηγορίες;
Πώς ο Γεωργιάδης καταφέρνει να εξασφαλίσει αυτή τη στήριξη; Αληθεύει όσα ψιθυρίζονται στη ΝΔ, πως ο Νίκος Γεωργιάδης ήταν ο άγνωστος φίλος στον οποίο φιλοξενήθηκε τρία χρόνια (όπως έχει ενημερώσει την Επιτροπή Πόθεν Έσχες της Βουλής) μετά τη διάσταση με τη Μαρέβα;

Γιατί αν ο Πρόεδρος της ΝΔ, βγάζει τις προσωπικές του υποχρεώσεις, με το να θέτει το κόμμα σε ομηρία 

Σαν σήμερα οι Μαρξ, Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.

Σαν σήμερα οι Μαρξ, Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Εμείς διαλέξαμε ορισμένα αποσπάσματα που και σήμερα νομίζουμε ότι έχουν ιδιαίτερη αξία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε μια παραίνεση του Μαρξ: «Να μας χειροκροτάτε λιγότερο και να μας διαβάζεται περισσότερο»

Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος
Κεφάλαιο 1: Αστοί και Προλετάριοι


Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ταξικών αγώνων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν αδιάκοπο αγώνα, πότε καλυμμένο, πότε ανοιχτό, έναν αγώνα που τελείωνε κάθε φορά με έναν επαναστατικό μετασχηματισμό ολόκληρης της κοινωνίας ή με την από κοινού καταστροφή των τάξεων που αγωνίζονταν.

Στις προηγούμενες εποχές της ιστορίας βρίσκουμε σχεδόν παντού μια πλήρη διαίρεση της κοινωνίας σε διάφορες κλειστές τάξεις, μια πολύτροπη διαβάθμιση των κοινωνικών θέσεων. Στην αρχαία Ρώμη βρίσκουμε πατρίκιους, ιππείς, πληβείους, δούλους. Στο μεσαίωνα φεουδάρχες, υποτελείς, μαστόρους, καλφάδες, δουλοπάροικους κι επιπλέον σε καθεμιά απ' αυτές τις τάξεις βρίσκουμε ξανά ιδιαίτερες διαβαθμίσεις. Η σύγχρονη αστική κοινωνία που πρόβαλε από την καταστροφή της φεουδαρχικής κοινωνίας δεν κατάργησε τις ταξικές αντιθέσεις, έβαλε μονάχα στη θέση των παλιών νέες τάξεις, νέους όρους καταπίεσης, νέες μορφές πάλης. Ωστόσο, η εποχή μας, η εποχή της αστικής τάξης, χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι απλοποίησε τις ταξικές αντιθέσεις. Ολόκληρη η κοινωνία όλο και περισσότερο χωρίζεται σε δύο μεγάλα αντίπαλα στρατόπεδα, σε δύο μεγάλες τάξεις, που βρίσκονται άμεσα αντιμέτωπες η μια με την άλλη: στην αστική τάξη και το προλεταριάτο….

Κεφάλαιο 2: Προλετάριοι και Κομμουνιστές

Ποια είναι η σχέση των κομμουνιστών προς τους προλετάριους γενικά; Οι κομμουνιστές δεν αποτελούν κανένα ιδιαίτερο κόμμα απέναντι στ' άλλα εργατικά κόμματα. Δεν έχουν συμφέροντα που ξεχωρίζουν από τα συμφέροντα του προλεταριάτου στο σύνολο του. Δεν διακηρύσσουν κάποιες ιδιαίτερες αρχές, που σύμφωνα μ' αυτές θα ήθελαν να πλάσουν το προλεταριακό κίνημα. Οι κομμουνιστές διαφέρουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα μονάχα κατά τούτο: ότι από τη μια μεριά, στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων τονίζουν και προβάλλουν τα συμφέροντα που είναι κοινά σ' όλο το προλεταριάτο κι ανεξάρτητα από την εθνότητα.
Και από την άλλη, ότι στις διάφορες βαθμίδες ανάπτυξης του αγώνα ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη, εκπροσωπούν πάντα τα συμφέροντα του κινήματος στο σύνολο του.

Στην πράξη, λοιπόν, οι κομμουνιστές είναι το πιο αποφασιστικό τμήμα των εργατικών κομμάτων όλων των χωρών, το τμήμα που τα κινεί πάντα προς τα μπρος. Θεωρητικά, πλεονεκτούν από την υπόλοιπη μάζα του προλεταριάτου με τη σωστή αντίληψη για τις συνθήκες, την πορεία και τα γενικά αποτελέσματα του προλεταριακού κινήματος.
Ο άμεσος σκοπός των κομμουνιστών είναι ο ίδιος με το σκοπό όλων των άλλων προλεταριακών κομμάτων: συγκρότηση του προλεταριάτου σε τάξη, ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο...

3. Ο κριτικός ουτοπικός σοσιαλισμός και κομμουνισμός

…Τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κείμενα αποτελούνται όμως και από κριτικά στοιχεία. Χτυπούν όλες τις βάσεις της σημερινής κοινωνίας. Γι' αυτό πρόσφεραν εξαιρετικά πολύτιμο υλικό για τη διαφώτιση των εργατών. Οι θετικές τους απόψεις για τη μελλοντική κοινωνία, για παράδειγμα κατάργηση της αντίθεσης ανάμεσα στην πόλη και την ύπαιθρο, κατάργηση της οικογένειας, του ατομικού κέρδους, της μισθωτής εργασίας, η διακήρυξη της κοινωνικής αρμονίας, η μετατροπή του κράτους σε απλή διαχείριση της παραγωγής - όλες αυτές οι θέσεις τους εκφράζουν μονάχα την εξάλειψη της ταξικής αντίθεσης, που μόλις αρχίζει να αναπτύσσεται και που τη γνωρίζουν μόνο στην πρώτη αδιαμόρφωτη και ακαθόριστη ακόμα μορφή της…

4: Η Στάση των Κομμουνιστών απέναντι στα Διάφορα Κόμματα της Αντιπολίτευσης

Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ' αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Παράρτημα Α: 1872 Γερμανική έκδοση

Όσο πολύ κι αν έχουν αλλάξει οι συνθήκες στα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, οι γενικές αρχές που εκτέθηκαν σ' αυτό το "Μανιφέστο" διατηρούν σε γενικές γραμμές και σήμερα όλη τους την ορθότητα. Μερικά σημεία θα μπορούσαν εδώ κι εκεί να διορθωθούν. Η πρακτική εφαρμογή αυτών των αρχών, εξηγεί το ίδιο το "Μανιφέστο", θα εξαρτηθεί παντού και πάντα από τις υπάρχουσες ιστορικές συνθήκες και γι' αυτό δεν αποδίδεται καθόλου ιδιαίτερη σημασία στα επαναστατικά μέτρα, που προτείνονται το τέλος του ΙΙ μέρους. Αυτό το μέρος θα το παρουσιάζαμε σήμερα από πολλές απόψεις διαφορετικά. Μπρος στην τεράστια ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας στα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια και στην κομματική οργάνωση της εργατικής τάξης που προοδεύει μαζί της, μπρος στην πρακτική πείρα, πρώτα της επανάστασης του Φλεβάρη, και πολύ περισσότερο ακόμα της Κομμούνας του Παρισιού, όπου για πρώτη φορά το προλεταριάτο κράτησε την πολιτική εξουσία δύο ολόκληρους μήνες, το πρόγραμμα αυτό πάλιωσε σε μερικά σημεία. Η Κομμούνα, ιδίως, απέδειξε ότι δεν μπορεί "η εργατική τάξη να πάρει στα χέρια της την έτοιμη κρατική μηχανή και να τη βάλει σε κίνηση για τους δικούς της σκοπούς"
(Βλέπε τον "Εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία, έκκληση του Γενικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών", γερμανική έκδοση, σελ.19, όπου αναπτύσσεται πιο διεξοδικά).

Ακόμα, είναι αυτονόητο ότι, για σήμερα, η κριτική της σοσιαλιστικής φιλολογίας παρουσιάζει κενά, γιατί σταματάει ως το 1847 και ότι οι παρατηρήσεις για τη στάση των κομμουνιστών απέναντι στα διάφορα κόμματα της αντιπολίτευσης (IV μέρος) κι αν ακόμα και σήμερα είναι ακριβείς στις γενικές γραμμές τους, έχουν ωστόσο παλιώσει στις λεπτομέρειές τους και μόνο για το γεγονός ότι άλλαξε ολοκληρωτικά η πολιτική κατάσταση και η ιστορική εξέλιξη εξαφάνισε από το πρόσωπο της γης τα πιο πολλά κόμματα που απαριθμούνται εκεί.

Ωστόσο το "Μανιφέστο" είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο που δεν έχουμε πια το δικαίωμα να το αλλάξουμε. Μπορεί μια μεταγενέστερη έκδοση να βγει συνοδευμένη από μια εισαγωγή, που θα γεφυρώσει την απόσταση από το 1847 ως τα σήμερα. Τούτη η ανατύπωση μας ήρθε τόσο αναπάντεχα, που δεν μας δίνει τον καιρό για μια τέτοια δουλειά.

Λονδίνο, 24 του Ιούνη 1872
Καρλ Μαρξ, Φρίντριχ Ένγκελς

Β.

21 Φλεβάρη 1965 δολοφονείται ο ηγέτης για τα δικαιώματα των αφροαμερικανών Μαλκολμ Χ

Γράφει η Αργυρώ Κραββαρίτη

21/02/1965 Δολοφονείται στη Νέα Υόρκη ο ηγέτης Μάλκολμ Χ (πραγματικό όνομα: Μάλκολμ Λιτλ), ο οποίος υπήρξε μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του αγώνα για τα δικαιώματα των αφροαμερικανών στις ΗΠΑ

O Μάλκομ Χ υπήρξε ο φλογερότερος ηγέτης του κινήματος των μαύρων στις ΗΠΑ στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Εξέφρασε, ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, την οργή, τον αγώνα και τις προσδοκίες των Αφροαμερικανών.

Από μικρός στους δρόμους του Χάρλεμ, ζυμώθηκε με τον κόσμο του, έζησε στο πετσί του την παρανομία και εγκληματικότητα, μαζί με την ατμόσφαιρα της τζαζ σκηνής, για να καταλήξει στη φυλακή για ένοπλη ληστεία. Εκεί ασπάστηκε το μουσουλμανισμό, ενώ όταν αποφυλακίστηκε εντάχτηκε στο Έθνος του Ισλάμ εκφράζοντας τον ανυποχώρητο και ασυμβίβαστο αγώνα ενάντια στο ρατσισμό των λευκών. Αργότερα ήρθε σε ρήξη με την ηγεσία των Μαύρων Μουσουλμάνων και, ύστερα από το προσκύνημα του στη Μέκκα, άρχιζε να ενστερνίζεται μια ανθρωπιστική και πιο «ανοιχτή», αλλά πάντα αγωνιστική, αντίληψη για το Ισλάμ. Πέθανε δολοφονημένος κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Χάρλεμ στις 21 Φεβρουαρίου 1965.

Παραθέτουμε ένα εκτενή απόσπασμα από το βιβλίο:
Μάλκομ Χ, αυτοβιογραφία από τον Άλεξ Χάλεϋ, (Εκδόσεις Κουκίδα)  

Στο στόχαστρο μπάτσων και δικαστών ο κατειλημμένος χώρος Κ*ΒΟΞ";

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018 | 8:34 μ.μ.


Κάτι που κυκλοφορούσε πλατιά τελευταία, έρχεται να το επιβεβαιώσει σήμερα δημοσίευμα που υπογράφει ο Κώστας Ζαφειρόπουλος στην "Εφημερίδα των Συντακτών".
Με άρθρο του που τιτλοφορεί "Η κατάληψη Κ*ΒΟΞ ξαφνικά στο μικροσκόπιο Αστυνομίας, Εισαγγελίας" ο δημοσιογράφος μας πληροφορεί ότι "ξαφνικά" η Εισαγγελία Αθήνας μετά από έξι ολόκληρα χρόνια ανέσυρε από τα αρχεία της μια μήνυση που είχε υποβάλλει ο τέως διοικητής του ΙΚΑ Ροβέρδος Σπυρόπουλος και "με τη συνδρομή της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας, διενεργεί προκαταρκτική εξέταση για το υπό κατάληψη κτίριο της οδού Θεμιστοκλέους 82 στα Εξάρχεια, το οποίο δεν είναι άλλο από τον ανοιχτό κατειλημμένο χώρο Κ*ΒΟΞ". 

Το κτήριο της συγκεκριμένης κατάληψης ανήκει στον ΕΦΚΑ και σύμφωνα με την νομολογία -άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα-, για την κίνηση διαδικασίας για το αδίκημα της διατάραξης οικιακής ειρήνης απαιτείται η υποβολή έγκλησης από τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη του ακινήτου. Αν και το σχετικό ρεπορτάζ το οποίο επικαλείται δημοσιογραφικές πληροφορίες μας λέει ότι ο ΕΦΚΑ δεν έχει προβεί σε καμία τέτοια ενέργεια, η ανακαίνιση αυτού του θέματος δημιουργεί προβληματισμό.

Μας φαίνεται δηλαδή πολύ περίεργο που έρχεται την επιφάνεια μια μήνυση που είχε υποβληθεί στις 21 Νοέμβρη του 2012.
Δεν μπορεί να ξέρουμε -αν και υποθέτουμε- ποιες σκοπιμότητες κρύβονται πίσω απ' αυτή αυτή την ενέργεια. Αλλά μια και τους δικαστές τους έπιασε μια τέτοια πρεμούρα για έναν κατειλημμένο χώρο δεν θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον να έθεταν σε προτεραιότητα τον βίο και την πολιτεία του Ρ. Σπυρόπουλου, που έχει καταθέσει την μήνυση και σήμερα παρουσιάζεται στο κάδρο των μιζαδόρων της Novartis;.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι "αρμόδιοι", θα μείνουν με την"επιθυμία" αν έχουν σαν επιδίωξη την εκκένωση αυτής της κατάληψης. 

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger